از حجره ی او رسد یک نوایی           هادیِ من ای گل من کجایی کرده مرا زهر همسر اسیرم      لب تشنه در حجره ی خود می‌میرم شهادت امام جواد علیه...

هر چند که لب تشنه جان دادی ولیکن دیگر ندیدی رنگ و روی خیزران را شکر خدا بالای بام آماده کردند بال کبوترها برایت سایه بان را شهادت امام جواد...

بیشتر از زهر کین از تشنه کامى سوختم سوختم چون صیدى اندر دام صیاد اى پدر بسکه فریاد از عطش کردم که تاثیرى نداشت شد درون سینه ‏ام خاموش فریاد...

در گوشه ی حجره به خود پیچیدی از درد یعنی چشیدی درد تلخ استخوان را مثل عمو جانت حسن آزار دیدی از بس شنیدی از خودی زخم زبان را شهادت امام جواد...

زهرش اثر کرد و گرفت از تو توان را طوری که حتی تار دیدی این و آن را وقت زمین افتادنت احساس کردی در باغ سرسبز تنت رنگ خزان را شهادت امام جواد...

بیا مادر ببین چشم تر من نمانده طاقتی بر پیکر من بود هر همسری همراز شوهر ولی شد قاتل من همسر من شهادت امام جواد علیه السلام تسلیت باد

ببین صیاد بالش را شکسته از این غم فاطمه در غم نشسته میان حجرۀ در بسته آید نوای آب آب از قلب خسته شهادت امام جواد علیه السلام تسلیت باد

ز بس غم در دل خود روز و شب داشت دلش در آتش غم سوز و تب داشت جواد اهلبیت از داغ مادر ز طفلی ذکر یا زهرا به لب داشت شهادت امام جواد علیه السلام...

اگر سوزد ز زهر تمام پیکرم                          دم جان دادنم بیاد مادرم تمام عمر من شده گریه بر او که روی نیلی اش نرفت از خاطرم شهادت...

به مظلومیتم همین باشد گواه            که همسر قاتل و سرایم قتلگاه نمانده در تنم دگر تاب و توان زنم ناله ز دل کشم از سینه آه شهادت امام جواد...