غافل چرايي؟ جانا، ز دردم

غافل چرايي؟ جانا، ز دردم شاعر : اوحدي مراغه اي رحمت کن آخر بر روي زردم غافل چرايي؟ جانا، ز دردم داد از تو خواهم،...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

هر چند به کوي او ديرست که پي بردم

هر چند به کوي او ديرست که پي بردم شاعر : اوحدي مراغه اي بسيار بگرديدم تا راه بوي بردم هر چند به کوي او ديرست که...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

پندم مده، اي رفيق، بسيار

پندم مده، اي رفيق، بسيار شاعر : اوحدي مراغه اي انگار که: پند گوش کردم پندم مده، اي رفيق، بسيار در خانه‌ي مي فروش...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ز عشقت روز اول من به شهر اندر ندي کردم

ز عشقت روز اول من به شهر اندر ندي کردم شاعر : اوحدي مراغه اي به آخر چون در افتادم سر خود را فدي کردم ز عشقت روز...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

بيا، بيا که ز مهرت به جان همي گردم

بيا، بيا که ز مهرت به جان همي گردم شاعر : اوحدي مراغه اي به بوي وصل تو گرد جهان همي گردم بيا، بيا که ز مهرت به جان...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

مي‌خانه را بگشاي در، کامروز مخمور آمدم

مي‌خانه را بگشاي در، کامروز مخمور آمدم شاعر : اوحدي مراغه اي نزديک من نه جام مي، کز منزل دور آمدم مي‌خانه را بگشاي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

از آن لب چون به يک بوسه من بيمار خرسندم

از آن لب چون به يک بوسه من بيمار خرسندم شاعر : اوحدي مراغه اي نخواهم شيشه‌ي نوش و نبايد شربت قندم از آن لب چون به...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چو چشمش راه دل مي‌زد من بيدل کجا بودم؟

چو چشمش راه دل مي‌زد من بيدل کجا بودم؟ شاعر : اوحدي مراغه اي ز خود بيزار چون گشتم؟ برو ايمن چرا بودم؟ چو چشمش راه...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

مدتي من به کام خود بودم

مدتي من به کام خود بودم شاعر : اوحدي مراغه اي با خود و روزگار خود بودم مدتي من به کام خود بودم گر چه صورت نگار...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نه پيش ازين من بيگانه آشناي تو بودم؟

نه پيش ازين من بيگانه آشناي تو بودم؟ شاعر : اوحدي مراغه اي چه جرم رفت؟ که مستوجب جفاي تو بودم نه پيش ازين من بيگانه...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

آن تخم، که در باغ وفا کاشته بودم

آن تخم، که در باغ وفا کاشته بودم شاعر : اوحدي مراغه اي شد خار دلم، گر چه گل انگاشته بودم آن تخم، که در باغ وفا کاشته...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

دي ره مي‌خانه باز يافته بودم

دي ره مي‌خانه باز يافته بودم شاعر : اوحدي مراغه اي کار طرب را بساز يافته بودم دي ره مي‌خانه باز يافته بودم هر...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

من دلداده از آنروز که ديدار تو ديدم

من دلداده از آنروز که ديدار تو ديدم شاعر : اوحدي مراغه اي در تو پيوستم و از هر چه مرا بود بريدم من دلداده از آنروز...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تو چيزي ديگري، ور نه بسي خوبان که من ديدم

تو چيزي ديگري، ور نه بسي خوبان که من ديدم شاعر : اوحدي مراغه اي کسي ديگر نبيند اندر آنرو، آنکه من ديدم تو چيزي ديگري،...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

به يک نظر چو ببردي دل زبون ز برم

به يک نظر چو ببردي دل زبون ز برم شاعر : اوحدي مراغه اي چرا به ديده‌ي رحمت نمي‌کني نظرم؟ به يک نظر چو ببردي دل زبون...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چو تيغ بر کشد آن بي‌وفا به قصد سرم

چو تيغ بر کشد آن بي‌وفا به قصد سرم شاعر : اوحدي مراغه اي دلم چو تير برابر رود که: من سپرم چو تيغ بر کشد آن بي‌وفا...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

عمريست تا ز دست غمت جامه مي‌درم

عمريست تا ز دست غمت جامه مي‌درم شاعر : اوحدي مراغه اي دستم بگير، تا مگر از عمر برخورم عمريست تا ز دست غمت جامه مي‌درم...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

همه کاميم برآيد، چو در آيي ز درم

همه کاميم برآيد، چو در آيي ز درم شاعر : اوحدي مراغه اي که مريد توام و نيست مراد دگرم همه کاميم برآيد، چو در آيي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

به دکان مي‌فروشان گروست هر چه دارم

به دکان مي‌فروشان گروست هر چه دارم شاعر : اوحدي مراغه اي همه خنب‌ها تهي گشت و هنوز در خمارم به دکان مي‌فروشان گروست...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تا ميسر گشت در گرمابه وصل آن نگارم

تا ميسر گشت در گرمابه وصل آن نگارم شاعر : اوحدي مراغه اي در دل و چشم آتش و آب دوصدگرمابه دارم تا ميسر گشت در گرمابه...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390