هر که دولت يافت، شست از لوح خاطر نام ما

هر که دولت يافت، شست از لوح خاطر نام ما شاعر : صائب تبريزي اوج دولت، طاق نسيان است در ايام ما هر که دولت يافت، شست...

شنبه، 6 فروردين 1390

عمري است حلقه‌ي در ميخانه‌ايم ما

عمري است حلقه‌ي در ميخانه‌ايم ما شاعر : صائب تبريزي در حلقه‌ي تصرف پيمانه‌ايم ما عمري است حلقه‌ي در ميخانه‌ايم ما...

شنبه، 6 فروردين 1390

ياد رخسار ترا در دل نهان داريم ما

ياد رخسار ترا در دل نهان داريم ما شاعر : صائب تبريزي در دل دوزخ بهشت جاودان داريم ما ياد رخسار ترا در دل نهان داريم...

شنبه، 6 فروردين 1390

خجلت ز عشق پاک گهر مي‌بريم ما

خجلت ز عشق پاک گهر مي‌بريم ما شاعر : صائب تبريزي از آفتاب دامن تر مي‌بريم ما خجلت ز عشق پاک گهر مي‌بريم ما ديوانگي...

شنبه، 6 فروردين 1390

خار در پيراهن فرزانه مي‌ريزيم ما

خار در پيراهن فرزانه مي‌ريزيم ما شاعر : صائب تبريزي گل به دامن بر سر ديوانه مي‌ريزيم ما خار در پيراهن فرزانه مي‌ريزيم...

شنبه، 6 فروردين 1390

چشم مست يار شد مخمور و مدهوشيم ما

چشم مست يار شد مخمور و مدهوشيم ما شاعر : صائب تبريزي باده از جوش نشاط افتاد و در جوشيم ما چشم مست يار شد مخمور و...

شنبه، 6 فروردين 1390

دايم ز خود سفر چو شرر مي‌کنيم ما

دايم ز خود سفر چو شرر مي‌کنيم ما شاعر : صائب تبريزي نقد حيات صرف سفر مي‌کنيم ما دايم ز خود سفر چو شرر مي‌کنيم ما...

شنبه، 6 فروردين 1390

اي دفتر حسن ترا، فهرست خط و خالها

اي دفتر حسن ترا، فهرست خط و خالها شاعر : صائب تبريزي تفصيلها پنهان شده، در پرده‌ي اجمالها اي دفتر حسن ترا، فهرست...

شنبه، 6 فروردين 1390

هوا چکيده‌ي نورست در شب مهتاب

هوا چکيده‌ي نورست در شب مهتاب شاعر : صائب تبريزي ستاره خنده‌ي حورست در شب مهتاب هوا چکيده‌ي نورست در شب مهتاب ...

شنبه، 6 فروردين 1390

درون خانه خزان و بهار يکرنگ است

درون خانه خزان و بهار يکرنگ است شاعر : صائب تبريزي ز خويش خيمه برون زن، بهار را درياب درون خانه خزان و بهار يکرنگ...

شنبه، 6 فروردين 1390

درون گنبد گردون فتنه بار مخسب

درون گنبد گردون فتنه بار مخسب شاعر : صائب تبريزي به زير سايه‌ي پل موسم بهار مخسب درون گنبد گردون فتنه بار مخسب ...

شنبه، 6 فروردين 1390

حضور دل نبود با عبادتي که مراست

حضور دل نبود با عبادتي که مراست شاعر : صائب تبريزي تمام سجده‌ي سهوست طاعتي که مراست حضور دل نبود با عبادتي که مراست...

شنبه، 6 فروردين 1390

از زمين اوج گرفته است غباري که مراست

از زمين اوج گرفته است غباري که مراست شاعر : صائب تبريزي ايمن از سيلي موج است کناري که مراست از زمين اوج گرفته است...

شنبه، 6 فروردين 1390

ديوانه‌ي خموش به عاقل برابرست

ديوانه‌ي خموش به عاقل برابرست شاعر : صائب تبريزي درياي آرميده به ساحل برابرست ديوانه‌ي خموش به عاقل برابرست از...

شنبه، 6 فروردين 1390

با کمال احتياج، از خلق استغنا خوش است

با کمال احتياج، از خلق استغنا خوش است شاعر : صائب تبريزي با دهان خشک مردن بر لب دريا خوش است با کمال احتياج، از...

شنبه، 6 فروردين 1390

به غم نشاط من خاکسار نزديک است

به غم نشاط من خاکسار نزديک است شاعر : صائب تبريزي خزان من چو حنا با بهار نزديک است به غم نشاط من خاکسار نزديک است...

شنبه، 6 فروردين 1390

ديدن روي تو ظلم است و نديدن مشکل است

ديدن روي تو ظلم است و نديدن مشکل است شاعر : صائب تبريزي چيدن اين گل گناه است و نچيدن مشکل است ديدن روي تو ظلم است...

شنبه، 6 فروردين 1390

مرگ سبکروان طلب، آرميدن است

مرگ سبکروان طلب، آرميدن است شاعر : صائب تبريزي چون نبض، زندگاني ما در تپيدن است مرگ سبکروان طلب، آرميدن است کز...

شنبه، 6 فروردين 1390

باد بهار مرهم دلهاي خسته است

باد بهار مرهم دلهاي خسته است شاعر : صائب تبريزي گل موميايي پر و بال شکسته است باد بهار مرهم دلهاي خسته است از...

شنبه، 6 فروردين 1390

از جواني داغها بر سينه‌ي ما مانده است

از جواني داغها بر سينه‌ي ما مانده است شاعر : صائب تبريزي نقش پايي چند ازان طاوس بر جا مانده است از جواني داغها بر...

شنبه، 6 فروردين 1390