مهرباني از ميان خلق دامن چيده است

مهرباني از ميان خلق دامن چيده است شاعر : صائب تبريزي از تکلف، آشنايي برطرف گرديده است مهرباني از ميان خلق دامن چيده...

شنبه، 6 فروردين 1390

زان خرمن گل حاصل ما دامن چيده است

زان خرمن گل حاصل ما دامن چيده است شاعر : صائب تبريزي زان سيب ذقن قسمت ما دست بريده است زان خرمن گل حاصل ما دامن...

شنبه، 6 فروردين 1390

موج شراب و موجه‌ي آب بقا يکي است

موج شراب و موجه‌ي آب بقا يکي است شاعر : صائب تبريزي هر چند پرده‌هاست مخالف، نوا يکي است موج شراب و موجه‌ي آب بقا...

شنبه، 6 فروردين 1390

روي کار ديگران و پشت کار من يکي است

روي کار ديگران و پشت کار من يکي است شاعر : صائب تبريزي روز و شب در ديده‌ي شب‌زنده‌دار من يکي است روي کار ديگران...

شنبه، 6 فروردين 1390

آب خضر و مي شبانه يکي است

آب خضر و مي شبانه يکي است شاعر : صائب تبريزي مستي و عمر جاودانه يکي است آب خضر و مي شبانه يکي است صد کماندار...

شنبه، 6 فروردين 1390

مدتي شد کز حديث اهل دل گوشم تهي است

مدتي شد کز حديث اهل دل گوشم تهي است شاعر : صائب تبريزي چون صدف زين گوهر شهوار آغوشم تهي است مدتي شد کز حديث اهل...

شنبه، 6 فروردين 1390

چون سرو بغير از کف افسوس، برم نيست

چون سرو بغير از کف افسوس، برم نيست شاعر : صائب تبريزي از توشه بجز دامن خود بر کمرم نيست چون سرو بغير از کف افسوس،...

شنبه، 6 فروردين 1390

مبند دل به حياتي که جاوداني نيست

مبند دل به حياتي که جاوداني نيست شاعر : صائب تبريزي که زندگاني ده روزه زندگاني نيست مبند دل به حياتي که جاوداني...

شنبه، 6 فروردين 1390

بار غم از دلم مي گلرنگ برنداشت

بار غم از دلم مي گلرنگ برنداشت شاعر : صائب تبريزي اين سيل هرگز از ره من سنگ برنداشت بار غم از دلم مي گلرنگ برنداشت...

شنبه، 6 فروردين 1390

کنون که از کمر کوه، موج لاله گذشت

کنون که از کمر کوه، موج لاله گذشت شاعر : صائب تبريزي بيار کشتي مي، نوبت پياله گذشت کنون که از کمر کوه، موج لاله...

شنبه، 6 فروردين 1390

از سر خرده‌ي جان سخت دليرانه گذشت

از سر خرده‌ي جان سخت دليرانه گذشت شاعر : صائب تبريزي آفرين باد به پروانه که مردانه گذشت از سر خرده‌ي جان سخت دليرانه...

شنبه، 6 فروردين 1390

تابه فکر خود فتادم، روزگار از دست رفت

تابه فکر خود فتادم، روزگار از دست رفت شاعر : صائب تبريزي تا شدم از کار واقف، وقت کار از دست رفت تابه فکر خود فتادم،...

شنبه، 6 فروردين 1390

دنبال دل کمند نگاه کسي مباد

دنبال دل کمند نگاه کسي مباد شاعر : صائب تبريزي اين برق در کمين گياه کسي مباد دنبال دل کمند نگاه کسي مباد هيچ...

شنبه، 6 فروردين 1390

هر ذره ازو در سر، سوداي دگر دارد

هر ذره ازو در سر، سوداي دگر دارد شاعر : صائب تبريزي هر قطره ازو در دل، درياي دگر دارد هر ذره ازو در سر، سوداي دگر...

شنبه، 6 فروردين 1390

خوش آن که از دو جهان گوشه‌ي غمي دارد

خوش آن که از دو جهان گوشه‌ي غمي دارد شاعر : صائب تبريزي هميشه سر به گريبان ماتمي دارد خوش آن که از دو جهان گوشه‌ي...

شنبه، 6 فروردين 1390

آزاده‌ي ما برگ سفر هيچ ندارد

آزاده‌ي ما برگ سفر هيچ ندارد شاعر : صائب تبريزي جز دامن خالي به کمر هيچ ندارد آزاده‌ي ما برگ سفر هيچ ندارد آسوده...

شنبه، 6 فروردين 1390

جوياي تو با کعبه‌ي گل کار ندارد

جوياي تو با کعبه‌ي گل کار ندارد شاعر : صائب تبريزي آيينه‌ي ما روي به ديوار ندارد جوياي تو با کعبه‌ي گل کار ندارد...

شنبه، 6 فروردين 1390

از فسون عالم اسباب خوابم مي‌برد

از فسون عالم اسباب خوابم مي‌برد شاعر : صائب تبريزي پيش پاي يک جهان سيلاب خوابم مي‌برد از فسون عالم اسباب خوابم مي‌برد...

شنبه، 6 فروردين 1390

مکتوب من به خدمت جانان که مي‌برد؟

مکتوب من به خدمت جانان که مي‌برد؟ شاعر : صائب تبريزي برگ خزان رسيده به بستان که مي‌برد؟ مکتوب من به خدمت جانان که...

شنبه، 6 فروردين 1390

تا به کي درخواب سنگين روزگارم بگذرد

تا به کي درخواب سنگين روزگارم بگذرد شاعر : صائب تبريزي زندگي در سنگ خارا چون شرارم بگذرد تا به کي درخواب سنگين روزگارم...

شنبه، 6 فروردين 1390