در رثای امام

در شب میلاد غربت مرغ عشق ناگهان از آشیانه پر کشید کاش ان شب، آن شب پرماجرا کار این دنیا به پایان می رسید

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

در پناه تو

زمین این دایۀ پیر و اینک ای سترگ از دیر باز شکفتن تو را در آغوش خویش به آرزو نشسته بود

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

در پرده‏‌های اشک و آه

فریاد، زقلب تنگ، بیرون آمد آه از دلِ سختِ سنگ، بیرون آمد شب در غم تو، سیاه بر تن پوشید خورشید (پریده رنگ) بیرون آمد

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

در آستانه

گل، با تو از جوانه، سخن گفت آزادی از ترانه، سخن گفت آن دست کوچک از دو لب تو با کودکان خانه سخن، گفت

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

در انتظار...

جاده در انتظار مسافر مسافر در انتظار سفر کسی انگار تصویر باران را در ذهن سادۀ ما

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

داغ جماران

مه من شب شد و پیدا نشدی امشب آیینه فردا نشدی باغ از هجر نگاهت تب کرد آسمان رنگ جهان را شب کرد

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

حالا که نیستی

فواره های سبز کنار خیابان فواره های زرد... تنها تو تکرار نمی شوی

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

دلم شیت جمارانه خدایا

دلم شیت جمارانه خدایا چَوم نمناک وارانه خدایا عَجوُ سنگینه سینه‏‌ی پِر لَه دردم غمینِ درد هجرانه خدایا

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

جلوۀ نورانی آفتاب

امروز اگر پرگشایم به هوایت فرداست که سر می دهم آواز برایت پیداست که این «سعی» تو خالی «زصفا» نیست از خسته ترین، تشنه ترین هروله هایت

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

جرعه نوش چشم محبوبی که رفت

ای امام ای آیت فرخندگی ای وجودت چشمه پایندگی مظهر آیات قرآنی، تویی افتخار نسل ایرانی، تویی

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

تو ای نگاه بهاری...

به یک طلوع بدون زوال می‏مانی به یک امید پر از شور و حال می‏مانی و اتفاق تماشای تو عجب گذراست به شوق لحظه تحویل سال می‏مانی

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

تقدیم این دیار

هر شعر بی قرار تو آنی دوباره داشت طوفان چشم تو هیجانی دوباره داشت آن خشکسال تلخ که گسترده بود دست از آن سوار سبز نشانی دوباره داشت

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

تا تو بودی

تا تو بودی رخنه‏‌ای برغم نبود زخم دل را حاجت مرهم نبود با زلالی‏‌هایت ای تفسیر عشق عشق‌‏ورزی سخت بر آدم نبود

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

به خال لب دلدار گرفتار

ای به خالِ لب دلدار گرفتار بیا ای انالحق زده منصور سَرِدار بیا بلبل باغ خزان دیده این شهر غریب! یک نفس بهر خدا جانب گلزار بیا

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

بهر خفته

خیز ای نهفته در سکوت خاک چندی از شکست ساقه ات گذشت عشق اگر چه با دلم انیس بود با تو رفت از این دیار و برنگشت

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

به قدر وسعت یک گریه (3)

خزان شد و ورقِ دفتر زمان برگشت سپس کتیبه خونین آسمان برگشت نوشته بود که فردا زمان دگر شده است زمین دگر شده است، آسمان دگر شده است

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

به قدر وسعت یک گریه (2)

ای آنکه عشق قسم خورده است بر نامت به وحدت کلمه می‏رسیم، در نامت هزار و یک گل این باغ از تو نام گرفت بهار رنگی اگر داشت، از تو وام می‏گرفت

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

به قدر وسعت یک گریه (1)

«امام رفت» خبر ساده بود، اما سخت شبیه باور یک جنگل بدون درخت و اینکه هیچ گلی وا نمی‏شود، دیگر درخت، قطع شده، پا نمی‏شود، دیگر

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

به قدر وسعت یک گریه (1)

در انتظار تو دل را قسم به جان دادم و نام‌ه‏ای به نشانی آسمان دادم و شب به خواب من آمد، امام کودکی‏‌ام و من صداش زدم با تمام کودکی‌‏ام

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396

به بت شکن همیشۀ تاریخ

کاش با بوی تو آغشته شود اشک های شب تنهایی من بشکنی بار دگر با تبرت بت بی جان جنون زایی من

سه‌شنبه، 8 فروردين 1396