روي تو کس نديد و هزارت رقيب هست

روي تو کس نديد و هزارت رقيب هست در غنچه‌اي هنوز و صدت عندليب هست گر آمدم به کوي تو چندان غريب نيست چون من در آن ديار هزاران غريب...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

مرحبا اي پيک مشتاقان بده پيغام دوست

مرحبا اي پيک مشتاقان بده پيغام دوست تا کنم جان از سر رغبت فداي نام دوست واله و شيداست دايم همچو بلبل در قفس طوطي طبعم ز عشق شکر و بادام...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

صبا اگر گذري افتدت به کشور دوست

صبا اگر گذري افتدت به کشور دوست بيار نفحه‌اي از گيسوي معنبر دوست به جان او که به شکرانه جان برافشانم اگر به سوي من آري پيامي از بر...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

ديده دريا کنم و صبر به صحرا فکنم

و اندر اين کار دل خويش به دريا فکنم ديده دريا کنم و صبر به صحرا فکنم کتش اندر گنه آدم و حوا فکنم از دل تنگ گنهکار برآرم آهي

دوشنبه، 10 خرداد 1389

چل سال بيش رفت که من لاف مي‌زنم

کز چاکران پير مغان کمترين منم چل سال بيش رفت که من لاف مي‌زنم ساغر تهي نشد ز مي صاف روشنم هرگز به يمن عاطفت پير مي فروش

دوشنبه، 10 خرداد 1389

آن پيک نامور که رسيد از ديار دوست

آن پيک نامور که رسيد از ديار دوست آورد حرز جان ز خط مشکبار دوست خوش مي‌دهد نشان جلال و جمال يار خوش مي‌کند حکايت عز و وقار دوست

دوشنبه، 10 خرداد 1389

عمريست تا من در طلب هر روز گامي مي‌زنم

دست شفاعت هر زمان در نيک نامي مي‌زنم عمريست تا من در طلب هر روز گامي مي‌زنم دامي به راهي مي‌نهم مرغي به دامي مي‌زنم بي ماه مهرافروز خود تا...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

بي تو اي سرو روان با گل و گلشن چه کنم

زلف سنبل چه کشم عارض سوسن چه کنم بي تو اي سرو روان با گل و گلشن چه کنم نيست چون آينه‌ام روي ز آهن چه کنم آه کز طعنه بدخواه نديدم رويت

دوشنبه، 10 خرداد 1389

من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم

محتسب داند که من اين کارها کمتر کنم من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم توبه از مي وقت گل ديوانه باشم گر کنم من که عيب توبه کاران کرده باشم...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

صنما با غم عشق تو چه تدبير کنم

تا به کي در غم تو ناله شبگير کنم صنما با غم عشق تو چه تدبير کنم مگرش هم ز سر زلف تو زنجير کنم دل ديوانه از آن شد که نصيحت شنود

دوشنبه، 10 خرداد 1389

خيال روي تو چون بگذرد به گلشن چشم

دل از پي نظر آيد به سوي روزن چشم خيال روي تو چون بگذرد به گلشن چشم منم ز عالم و اين گوشه معين چشم سزاي تکيه گهت منظري نمي‌بينم

دوشنبه، 10 خرداد 1389

من که از آتش دل چون خم مي در جوشم

مهر بر لب زده خون مي‌خورم و خاموشم من که از آتش دل چون خم مي در جوشم تو مرا بين که در اين کار به جان مي‌کوشم قصد جان است طمع در لب جانان...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

گر من از سرزنش مدعيان انديشم

شيوه مستي و رندي نرود از پيشم گر من از سرزنش مدعيان انديشم من که بدنام جهانم چه صلاح انديشم زهد رندان نوآموخته راهي بدهيست

دوشنبه، 10 خرداد 1389

حجاب چهره جان مي‌شود غبار تنم

خوشا دمي که از آن چهره پرده برفکنم حجاب چهره جان مي‌شود غبار تنم روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم چنين قفس نه سزاي چو من خوش الحانيست

دوشنبه، 10 خرداد 1389

گر دست رسد در سر زلفين تو بازم

چون گوي چه سرها که به چوگان تو بازم گر دست رسد در سر زلفين تو بازم در دست سر مويي از آن عمر درازم زلف تو مرا عمر دراز است ولي نيست

دوشنبه، 10 خرداد 1389

در خرابات مغان گر گذر افتد بازم

حاصل خرقه و سجاده روان دربازم در خرابات مغان گر گذر افتد بازم خازن ميکده فردا نکند در بازم حلقه توبه گر امروز چو زهاد زنم

دوشنبه، 10 خرداد 1389

مژده وصل تو کو کز سر جان برخيزم

طاير قدسم و از دام جهان برخيزم مژده وصل تو کو کز سر جان برخيزم از سر خواجگي کون و مکان برخيزم به ولاي تو که گر بنده خويشم خواني

دوشنبه، 10 خرداد 1389

چو کار عمر نه پيداست باري آن اولي

که روز واقعه پيش نگار خود باشم چو کار عمر نه پيداست باري آن اولي گرم بود گله‌اي رازدار خود باشم ز دست بخت گران خواب و کار بي‌سامان

دوشنبه، 10 خرداد 1389

من دوستدار روي خوش و موي دلکشم

مدهوش چشم مست و مي صاف بي‌غشم من دوستدار روي خوش و موي دلکشم آن گه بگويمت که دو پيمانه درکشم گفتي ز سر عهد ازل يک سخن بگو

دوشنبه، 10 خرداد 1389

جوزا سحر نهاد حمايل برابرم

يعني غلام شاهم و سوگند مي‌خورم جوزا سحر نهاد حمايل برابرم کامي که خواستم ز خدا شد ميسرم ساقي بيا که از مدد بخت کارساز

دوشنبه، 10 خرداد 1389