تو همچو صبحي و من شمع خلوت سحرم

تبسمي کن و جان بين که چون همي‌سپرم تو همچو صبحي و من شمع خلوت سحرم بنفشه زار شود تربتم چو درگذرم چنين که در دل من داغ زلف سرکش توست

دوشنبه، 10 خرداد 1389

به تيغم گر کشد دستش نگيرم

وگر تيرم زند منت پذيرم به تيغم گر کشد دستش نگيرم که پيش دست و بازويت بميرم کمان ابرويت را گو بزن تير

دوشنبه، 10 خرداد 1389

مزن بر دل ز نوک غمزه تيرم

که پيش چشم بيمارت بميرم مزن بر دل ز نوک غمزه تيرم زکاتم ده که مسکين و فقيرم نصاب حسن در حد کمال است

دوشنبه، 10 خرداد 1389

نماز شام غريبان چو گريه آغازم

به مويه‌هاي غريبانه قصه پردازم نماز شام غريبان چو گريه آغازم که از جهان ره و رسم سفر براندازم به ياد يار و ديار آن چنان بگريم زار

دوشنبه، 10 خرداد 1389

مرا عهديست با جانان که تا جان در بدن دارم

هواداران کويش را چو جان خويشتن دارم مرا عهديست با جانان که تا جان در بدن دارم فروغ چشم و نور دل از آن ماه ختن دارم صفاي خلوت خاطر از آن شمع...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم

لطف‌ها مي‌کني اي خاک درت تاج سرم من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم که من اين ظن به رقيبان تو هرگز نبرم دلبرا بنده نوازيت که آموخت بگو

دوشنبه، 10 خرداد 1389

ز دست کوته خود زير بارم

که از بالابلندان شرمسارم ز دست کوته خود زير بارم وگر نه سر به شيدايي برآرم مگر زنجير مويي گيردم دست

دوشنبه، 10 خرداد 1389

گر چه افتاد ز زلفش گرهي در کارم

همچنان چشم گشاد از کرمش مي‌دارم گر چه افتاد ز زلفش گرهي در کارم خون دل عکس برون مي‌دهد از رخسارم به طرب حمل مکن سرخي رويم که چو جام

دوشنبه، 10 خرداد 1389

گر دست دهد خاک کف پاي نگارم

بر لوح بصر خط غباري بنگارم گر دست دهد خاک کف پاي نگارم از موج سرشکم که رساند به کنارم بر بوي کنار تو شدم غرق و اميد است

دوشنبه، 10 خرداد 1389

دارم اميد عاطفتي از جانب دوست

دارم اميد عاطفتي از جانب دوست کردم جنايتي و اميدم به عفو اوست دانم که بگذرد ز سر جرم من که او گر چه پريوش است وليکن فرشته...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

در نهانخانه عشرت صنمي خوش دارم

کز سر زلف و رخش نعل در آتش دارم در نهانخانه عشرت صنمي خوش دارم وين همه منصب از آن حور پريوش دارم عاشق و رندم و ميخواره به آواز بلند

دوشنبه، 10 خرداد 1389

سال‌ها پيروي مذهب رندان کردم

تا به فتوي خرد حرص به زندان کردم سال‌ها پيروي مذهب رندان کردم قطع اين مرحله با مرغ سليمان کردم من به سرمنزل عنقا نه به خود بردم راه

دوشنبه، 10 خرداد 1389

ديشب به سيل اشک ره خواب مي‌زدم

نقشي به ياد خط تو بر آب مي‌زدم ديشب به سيل اشک ره خواب مي‌زدم جامي به ياد گوشه محراب مي‌زدم ابروي يار در نظر و خرقه سوخته

دوشنبه، 10 خرداد 1389

هر چند پير و خسته دل و ناتوان شدم

هر گه که ياد روي تو کردم جوان شدم هر چند پير و خسته دل و ناتوان شدم بر منتهاي همت خود کامران شدم شکر خدا که هر چه طلب کردم از خدا

دوشنبه، 10 خرداد 1389

خيال نقش تو در کارگاه ديده کشيدم

به صورت تو نگاري نديدم و نشنيدم خيال نقش تو در کارگاه ديده کشيدم به گرد سرو خرامان قامتت نرسيدم اگر چه در طلبت همعنان باد شمالم

دوشنبه، 10 خرداد 1389

دوش بيماري چشم تو ببرد از دستم

ليکن از لطف لبت صورت جان مي‌بستم دوش بيماري چشم تو ببرد از دستم ديرگاه است کز اين جام هلالي مستم عشق من با خط مشکين تو امروزي نيست

دوشنبه، 10 خرداد 1389

به غير از آن که بشد دين و دانش از دستم

بيا بگو که ز عشقت چه طرف بربستم به غير از آن که بشد دين و دانش از دستم به خاک پاي عزيزت که عهد نشکستم اگر چه خرمن عمرم غم تو داد به باد

دوشنبه، 10 خرداد 1389

زلف بر باد مده تا ندهي بر بادم

ناز بنياد مکن تا نکني بنيادم زلف بر باد مده تا ندهي بر بادم سر مکش تا نکشد سر به فلک فريادم مي مخور با همه کس تا نخورم خون جگر

دوشنبه، 10 خرداد 1389

فاش مي‌گويم و از گفته خود دلشادم

بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم فاش مي‌گويم و از گفته خود دلشادم که در اين دامگه حادثه چون افتادم طاير گلشن قدسم چه دهم شرح فراق

دوشنبه، 10 خرداد 1389

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست که هر چه بر سر ما مي‌رود ارادت اوست نظير دوست نديدم اگر چه از مه و مهر نهادم آينه‌ها در مقابل رخ دوست

دوشنبه، 10 خرداد 1389