چندان که گفتم غم با طبيبان

درمان نکردند مسکين غريبان چندان که گفتم غم با طبيبان گو شرم بادش از عندليبان آن گل که هر دم در دست باديست

دوشنبه، 10 خرداد 1389

بارها گفته‌ام و بار دگر مي‌گويم

که من دلشده اين ره نه به خود مي‌پويم بارها گفته‌ام و بار دگر مي‌گويم آن چه استاد ازل گفت بگو مي‌گويم در پس آينه طوطي صفتم داشته‌اند

دوشنبه، 10 خرداد 1389

گر چه ما بندگان پادشهيم

پادشاهان ملک صبحگهيم گر چه ما بندگان پادشهيم جام گيتي نما و خاک رهيم گنج در آستين و کيسه تهي

دوشنبه، 10 خرداد 1389

کس نيست که افتاده آن زلف دوتا نيست

کس نيست که افتاده آن زلف دوتا نيست در رهگذر کيست که دامي ز بلا نيست چون چشم تو دل مي‌برد از گوشه نشينان همراه تو بودن گنه از جانب ما...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

فاتحه‌اي چو آمدي بر سر خسته‌اي بخوان

لب بگشا که مي‌دهد لعل لبت به مرده جان فاتحه‌اي چو آمدي بر سر خسته‌اي بخوان گو نفسي که روح را مي‌کنم از پي اش روان آن که به پرسش آمد و فاتحه...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

ما شبي دست برآريم و دعايي بکنيم

غم هجران تو را چاره ز جايي بکنيم ما شبي دست برآريم و دعايي بکنيم تا طبيبش به سر آريم و دوايي بکنيم دل بيمار شد از دست رفيقان مددي

دوشنبه، 10 خرداد 1389

ما نگوييم بد و ميل به ناحق نکنيم

جامه کس سيه و دلق خود ازرق نکنيم ما نگوييم بد و ميل به ناحق نکنيم کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنيم عيب درويش و توانگر به کم و بيش بد است...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

سرم خوش است و به بانگ بلند مي‌گويم

که من نسيم حيات از پياله مي‌جويم سرم خوش است و به بانگ بلند مي‌گويم مريد خرقه دردي کشان خوش خويم عبوس زهد به وجه خمار ننشيند

دوشنبه، 10 خرداد 1389

ماهم اين هفته برون رفت و به چشمم ساليست

ماهم اين هفته برون رفت و به چشمم ساليست حال هجران تو چه داني که چه مشکل حاليست مردم ديده ز لطف رخ او در رخ او ...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

يا رب اين شمع دل افروز ز کاشانه کيست

يا رب اين شمع دل افروز ز کاشانه کيست جان ما سوخت بپرسيد که جانانه کيست حاليا خانه برانداز دل و دين من است تا در آغوش...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

بگذار تا ز شارع ميخانه بگذريم

کز بهر جرعه‌اي همه محتاج اين دريم بگذار تا ز شارع ميخانه بگذريم شرط آن بود که جز ره آن شيوه نسپريم روز نخست چون دم رندي زديم و عشق

دوشنبه، 10 خرداد 1389

خيز تا خرقه صوفي به خرابات بريم

شطح و طامات به بازار خرافات بريم خيز تا خرقه صوفي به خرابات بريم دلق بسطامي و سجاده طامات بريم سوي رندان قلندر به ره آورد سفر

دوشنبه، 10 خرداد 1389

بيا تا گل برافشانيم و مي در ساغر اندازيم

فلک را سقف بشکافيم و طرحي نو دراندازيم بيا تا گل برافشانيم و مي در ساغر اندازيم من و ساقي به هم تازيم و بنيادش براندازيم اگر غم لشکر انگيزد...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

صوفي بيا که خرقه سالوس برکشيم

وين نقش زرق را خط بطلان به سر کشيم صوفي بيا که خرقه سالوس برکشيم دلق ريا به آب خرابات برکشيم نذر و فتوح صومعه در وجه مي‌نهيم

دوشنبه، 10 خرداد 1389

بنال بلبل اگر با منت سر ياريست

بنال بلبل اگر با منت سر ياريست که ما دو عاشق زاريم و کار ما زاريست در آن زمين که نسيمي وزد ز طره دوست چه جاي دم زدن نافه‌هاي...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

فتوي پير مغان دارم و قوليست قديم

که حرام است مي آن جا که نه يار است نديم فتوي پير مغان دارم و قوليست قديم روح را صحبت ناجنس عذابيست اليم چاک خواهم زدن اين دلق ريايي چه کنم...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

خيز تا از در ميخانه گشادي طلبيم

به ره دوست نشينيم و مرادي طلبيم خيز تا از در ميخانه گشادي طلبيم به گدايي ز در ميکده زادي طلبيم زاد راه حرم وصل نداريم مگر

دوشنبه، 10 خرداد 1389

ما ز ياران چشم ياري داشتيم

خود غلط بود آن چه ما پنداشتيم ما ز ياران چشم ياري داشتيم حاليا رفتيم و تخمي کاشتيم تا درخت دوستي برگي دهد

دوشنبه، 10 خرداد 1389

صلاح از ما چه مي‌جويي که مستان را صلا گفتيم

به دور نرگس مستت سلامت را دعا گفتيم صلاح از ما چه مي‌جويي که مستان را صلا گفتيم گرت باور بود ور نه سخن اين بود و ما گفتيم در ميخانه‌ام بگشا...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

ما درس سحر در ره ميخانه نهاديم

محصول دعا در ره جانانه نهاديم ما درس سحر در ره ميخانه نهاديم اين داغ که ما بر دل ديوانه نهاديم در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش

دوشنبه، 10 خرداد 1389