خداي تا خم اين برکشيده ايوان کرد

خداي تا خم اين برکشيده ايوان کرد شاعر : عبيد زاکاني در او نشيمن ناهيد تير و کيوان کرد خداي تا خم اين برکشيده ايوان کرد ميان عرصه‌ي ميدان صنع گردان کرد به دست قدرت چوگان حکم و گوي سپهر چراغ ماه ز قنديل مهر تابان کرد نشاند شعله‌ي خورشيد در خزانه‌ي شب محل ناميه در چار طاق ارکان کرد به دار شش جهت انداخت مهره‌ي ايام مشيتش به کرم خاکرا سخندان کرد ارادتش به عطا جسم را روان بخشيد هزار شعبه در کائنات پنهان کرد ز بهر کوکبه‌ي حادثات تقديرش زمام...

شنبه، 6 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

خداي تا خم اين برکشيده ايوان کرد

شاعر : عبيد زاکاني

در او نشيمن ناهيد تير و کيوان کرد		خداي تا خم اين برکشيده ايوان کرد
ميان عرصه‌ي ميدان صنع گردان کرد		به دست قدرت چوگان حکم و گوي سپهر
چراغ ماه ز قنديل مهر تابان کرد		نشاند شعله‌ي خورشيد در خزانه‌ي شب
محل ناميه در چار طاق ارکان کرد		به دار شش جهت انداخت مهره‌ي ايام
مشيتش به کرم خاکرا سخندان کرد		ارادتش به عطا جسم را روان بخشيد
هزار شعبه در کائنات پنهان کرد		ز بهر کوکبه‌ي حادثات تقديرش
زمام ملک به فرمان شاه ايران کرد		ز بامداد ازل تا به انقراض ابد
که آسمان لقبش پادشاه و سلطان کرد		جهانگشاي جوانبخت شيخ ابواسحاق
به هرچه رفت قضا امتحان فرمان کرد		قضا شکوه قدرقدرتي که فرمانش
حمايت مه تابان و مهر رخشان کرد		خجسته قبه‌ي قدرش به زير سايه‌ي جود
نديد اگرچه بسي گرد خاک دوران کرد		به هيچ دور چنين تاج بخش چشم فلک
هرآنکه عزم در خسرو جهانبان کرد		حريم دايره‌ي امن شد چو صيد حرم
به تيغ تيز رو و کلک عنبرافشان کرد		کفش چوکار جهانرا حوالت بد و نيک
هر آنحديث که دشوار بود آسان کرد		هرآن قضيه که مشکل نمود سهل آمد
کسيکه خانه‌ي موري به ظلم ويران کرد		ز عدل شاه سر خود چو مار کوفته يافت
که ديو را هوس منصب سليمان کرد		حديث خسرو پرويز آن مثل دارد
هرآنکه دعوي عصيان و قصد کفران کرد		تو عين معجز سلطان نگر که با سلطان
عنان زنان به جهنم رکاب رنجان کرد		هنوز پاي نياورده در رکاب غرور
چو بندگان تو با حضرت تو پيمان کرد		جهان پناها اقبال تا به روز شمار
ستم چويا و گيان روي در بيابان کرد		از آنزمانکه کمان تو کرد پشتي عدل
در آن زمان که جهان را خداي بنيان کرد		چو قهر و لطف تو در کاينات کرد اثر
قدر ز قطره‌ي اين عين آب حيوان کرد		قضا ز شعله‌ي آن آتش جهنم ساخت
که همچو زلف بتان خاطري پريشان کرد		به عهد عدل تو در پيچ و تاب ماند کسي
کريم نفس تو با هرکه هست احسان کرد		بلند نام تو هرجا که رفت تحسين يافت
که دشمنان ترا تير چرخ قربان کرد		جهان به کام تو و دوستان جاه تو باد
حساب صد يک آنرا شمار نتوان کرد		بقاي عمر تو چندانکه تا به روز شمار