عالمان را به زمانت تو سرآمد بودی گوهری نور فشان بودی و بی نور شدی محتضر بودی و کردی تو سفارش به نماز شمس دین بودی و صد حیف که مستور شدی شدی...

کشته زهر و خطاکاری منصور شدی با دلی زار وغمین رهسپر گور شدی نسل پیغمبر ما بودی و از جور زمان کنج عزلت زده گردیده و مهجور شدی شهادت امام صادق...

آتش به بیتِ اطهرش افتادُ گفت آه یادِ صداى مادرش افتادُ گفت آه عمامه اش که از سرش افتادُ گفت آه وقتِ فرار، دخترش افتادُ گفت آه ترسیده است...

درهای شهر علم به دست تو باز شد اسلام پای مکتب تو سرفراز شد از شرق و غرب با تو جهان بی نیاز شد اصلی ترین وصیت تو بر نماز شد در فکر شیعه بود...

گاهی شده است علم تو روشنگر علوم گاهی شده است علم تو شمشیر اهل بیت در دستتان سپرده خدا هر جه هست و نیست فی الجمله عالم است به تسخیر اهل بیت ...

ما بی وجود لطف تو مذهب نداشتیم در دین و علم این همه منصب نداشتیم نورت اگر نبود به جز شب نداشتیم ذکر حسین جان به روی لب نداشتیم آری اگر که...

با گوشه نگاه تو زائر درست شد با روضه خوانی تو شعائر درست شد از ذوق توست این همه شاعر درست شد از قطره ای ز علم تو جابر درست شد هرکس بدون توست...

پیرمرد است و زمین‌خوردن او سخت‌تر است پا برهنه به لگد بردن او سخت‌تر است پشت پیراهن او وای چرا پاره شده وسط سجده ز جا کندن او سخت‌تر است ...

روزهای آخر شوال بود حضرت صادق(ع) بسی بدحال بود بردلش زهری شرر انداخته قلب مولا این شرر بگداخته شهادت امام صادق علیه السلام تسلیت باد

ماییم هدایت امام صادق مدیون روایت امام صادق ای کاش که در مدینه بودیم همه در روز شهادت امام صادق شهادت امام صادق علیه السلام تسلیت باد