تا صورت پیوند جهان بود علی بود تا نقش زمین بود و زمان بود علی بود آن قلعه گشایی که در قلعه ی خیبر برکند به یک حمله و بگشود علی بود شهادت...

کعبه خلوت گه اسرا فراوان علیست بیت حق جلوه گر از روی درخشان علیست در جهان مرد عمل باش و علی را بشناس که ترازوی عمل کفه و میزان علیست...

خورشید معرفت که چو او آسمان نداشت شد نقش بر زمین و توان فغان نداشت عرش خدا به لرزه در آمد گه سجود آنجا که خون فرق علی آشیان نداشت شهادت امام...

نه فقط مسجدیان سر به گریبان تواند نخل و چاه و شب و صحرا همه گریان تواند دامنت با چه گنه سرخ شد از خون سرت ای که خلق دو جهان بسته به دامان...

بر بلندای فلک ذکر ملائک یا عیلست هر که گوید یا علی ، در روز محشر با علیست در طواف کعبه گر با دیده ی دل بنگری هر طرف آئینه ای باشد کزان...

تاکه فریاد زدی فزت ورب الکعبه مژده ارجعی آمد به تو ازداورتو لرزه افتاد به ارکان هدایت زغمت سوخت جان همه ازغربت غم پرور تو شهادت امام علی...

یا رب چه صبحى در پى شب هاى او بود «فُزتُ وربّ الکعبه» بر لب هاى او بود تا کى شود بى حرمتى در این لیالى وقت نماز و کشتن مولى الموالى شهادت...

شمشیر خصم تارک حیدر شکسته است محراب، همچو لاله در خون نشسته است فلک نجات و قائمه عرش کردگار از موج خیز حادثه بى تاب و خسته است شهادت امام...

فراق لاله گون او، چنان سخت و غم افزا شد که چشمان یتیمان را چنین پر آب مى بینم هلال صورت او در مُحاق خون چون پنهان شد پیمبر را سیه پوشیده...

نداى «فُزتُ ربّ الکعبه» را مولا چه سان گفت؟ که عرش و فرش را لرزان و در ارعاب مى بینم نماز عشق او با اشک یاران کرده همراهى لهیب غصّه ها را...