مولا! عجیب نیست اگر لبخند را فراموش کنیم، وقتی سال‌هاست که مدار چرخش زمین بعد از تو حلقه‌های اشک چشممان شده است. تنهایی‌ات را موج موج دریاها...

مولا! بغض‌ها، ابر می‌شوند و ابرها باران. کوچه‌ها دلتنگ، کوچه‌ها تاریک، آینه‌ها غرق در غبار. در این روزهای پس از تو، پیشانی نوشت زمین را سیاه...

مولا! تنها جایی که برای آفتاب شدن سراغ دارم، محراب مسجدی است، معطر از نفس جبرییل، آن هنگام که بر پیشانی بلند تو بوسه می‌زد. شهادت امام علی علیه...

مولا! نخلستان‌های کوفه، دلتنگی‌هایشان را بغض کرده‌اند تا شاید دوباره عطش ناگفته‌هایشان را در تشنگی چاه فریاد کنند. آفتابی بودی از جنس دریاها....

مولا! تو عدالتی بودی که بر شانه های پیامبر صلی‌الله علیه وآله به عمر چند هزار ساله خدایان سنگی پایان داد. مسجد سر بر زانو زده، غصه ندیدن مردی...

مولا! محراب خون گریه می‌کند تنهایی‌اش را در آفتاب پیشانی مردی که دیگر پیشانی‌اش را هیچ سجده‌ای بوسه نخواهد داد. شهادت امام علی علیه السلام تسلیت...

مولا! شگفت می‌روی؛ مثل روزی که آمدی؛ روزی که دیوار کعبه را شکافتی و امروز پیشانی‌ات شکافته خواهد شد. شهادت امام علی علیه السلام تسلیت باد.

مولا! فرشته‌ها نمازت را صف کشیده‌اند و تو می‌روی، می‌روی تا جبرییل، نماز را با تو اقامه کند. شهادت امام علی علیه السلام تسلیت باد.

مولا! شب از ستاره‌های دردناکش آویزان است، بوی خون، کوفه را دچار خفقان کرده، فریاد سکوت، خواب را بر شهر حرام کرده است؛ شهری که سال‌هاست به بوی...

مولا! در این غربتکده خاکی در کنار غربت تو، همه تنهایی‌ها را فراموش می‌کنیم و دخیل می‌بندیم به حریمت، اشک‌های دلتنگی‌هامان را. شهادت امام علی...