ای سالمند عزیز! دست های مهربانت، سایه امنی بر دل خستگی های ماست و لبخندت امیدی در راه دشوار زندگی.

سالمند در غروبِ زندگی این جهان خویش، طلوع کرامت، انسانیت و عزت جاودانی را به تماشا نشسته است.

قدرشناسی از سالمندان، همان رفتار درست و محترمانه، و شناخت نیازهای روحی آنان است.

از ضروری ترین نیازهای سالمندان، محبت و توجه است.

ای سالمند! موی سپید تو، کتاب پربهای تجربه هاست. تو گنج رنج های روزگاری و تقویم نانوشته عبرت ها، روزت گرامی باد.

بیا نگذاریم پدربزرگ ها و مادربزرگ ها، تنهایی شان را بین عکس های قدیمی تقسیم کنند.

از آنان که از تقویم های روزها، خاطرات بیشتری را به یاد دارند، درس زندگی بیاموزیم.

کارهای بزرگ، مولود تجربه و پختگی و شخصیت و نفوذ کلام است و این مزایای پیران باتجربه است.

پیر، نماد تجربه و خرد است و مردم از صحبت او بهره های روحانی می برند. آنان همواره، روشنی بخش خانواده و سرشار از دوستی و ستایشند.

پند مادربزرگ ها و پدربزرگ ها، گران بهاست.