پدرم! با متانت و آرامش بر بام زمان ایستاده ای و دیروز و امروز و فردا را تماشا می کنی. پدر سالمندم! روزت مبارک.

فرا رسیدن روز بزرگ داشت سالمندان، این سرمایه های معنوی جامعه و ذخیره های تجربه و فرهنگ، بر همگان گرامی باد.

درخت هر چه بیشتر ریشه در زمین بدواند، بار و بر بهتری عرضه می کند. سالمندان، درختان تنومند باغ زندگی هستند.

پدرم! مادرم! چتر عنایت و فداکاری شما همیشه بر سر من بوده و اکنون به خاطر حضورتان در خانه ام چتر عنایت پروردگار بر سر من است.

بیایید با کمک هم، آثار منفی سالمندی را برای عزیزان خود کم کنیم. مهم ترین آفت روحی در سالمندان، احساس افسردگی و انزواست.

سالمندان، کوهی از تجربه های فرهنگی هستند که زندگی ما با آن عجین شده است. تجربه هایی که گران خریده اند؛ ارزان از دست ندهیم.

به سالمندان بها بدهیم، به درد دل ها و غصه های درونی آنها گوش دهیم، تا بتوانند با زندگی تعامل بهتری پیدا کنند.

به پاس حضور سالمند، برکت الهی به خانه های ما سرازیر می شود. در را به روی برکت خداوند نبندیم.

حرمتی که امروز من برای تو قایلم، وامدار حرمتی است که تو برای والدینت قایل بودی. پدرم! به تو احترام می گذارم و فرزندم مرا نظاره می کند.

سالمندان را احترام کنیم تا در سالمندی فرزندانمان ما را محترم بدارند.