دردمندان، بی پنـاهان مستمندان را بگویید منجی عالم پناه بی پناهان خواهد آمد باغبانا سختی دی ماه سی روز است و آخر نو بهار و نغمۀ مرغ خوش الحان...

خستگان عشق را ایام درمان خواهد آمد غم مخور آخر طبیب دردمندان خواهد آمد آن قدر از کردگار خویشتن امیدوار که شفا بخش دل امیدواران خواهد آمد

ز دو دیده خون فشانم ز غمت شب جدایی    همه روز کارم این شد که بگویمت کجایی بخدا دلم شکسته، سر راه تو نشسته به منِ غریب و خسته، بنما یک نگاهی ...

بیا جانم فدای تو، بلب دارم ثنای تو فشانم جان بپای تو، پریشانم بیا مهدی تو امید دل مایی، تو بر ما جمله مولایی تو آقایی، پریشانم بیا مهدی

بیا سِرّ خدا مهدی، پریشانم بیا مهدی بیا مهدی بیا مهدی، پریشانم بیا مهدی بیا افتاده ام از پا، فتـادم گوشۀ تنها ندارم توشۀ تقوا، پریشانم بیا...

ابا صالح دلم سامان ندارد   مگر هجران تو پایان ندارد ابا صالح بیا دردم دوا کن    مرا با دیدنت حاجت روا کن

بیا یابن الحسن جانم فدایت    تمام زندگی باشد برایت بیا یابن الحسن دردم دوا کن     مرا با دیدنت حاجت روا کن

تو از جرائم اعمال خلق محزونی   مرا ببخش گر آزرده ام ترا مهدی به جان مادر پهلو شکسته ات زهرا   عنایتی به من مبتلا نما مهدی

همیشه از تو تقاضایم این بود جانا     که لحظه ای نشوم از شما جدا مهدی به هیچ کس نکنم عرض حاجت خود را  فقط تویی که کنی حاجتم روا مهدی

قیود نفس و هوا عامل فراق شده   ز شر نفس و هوا کن مرا رها مهدی نشسته ام سر راه تو چون گدایانت  نگاه مرحمتی کن به این گدای مهدی