به عقيده ي من اگر مرگ در دنيا نبود بشر به آن محتاج بود و مي بايست آن را اختراع کند تا از چنگال کسالتهاي زندگي خلاص شود بسياري از ما در واقع پيش...

تمام آسيب و صدمات اين جهان به استثناي مرگ ناشي از عدم ثبات و عزم راسخ است. «مادام ژوفرن»

حيات بشر چون شبنم است که از روي برگ گلي مي لغزد و ميافتد. «بودا»

حتي وقت فرا رسيدن مرگ هم نيز وابستگي به قوت اراده و نيرو خواستن در ما وجود دارد. «گوته»

حتي مرگ نيز بر شيريني طعم حيات مي افزايد زيرا ما را نسبت به زندگاني وابسته و علاقمند مي سازد. «اسمايلز»

دنيا جاي فراموشي است و انسان اين چند روزه ي عمر را خواه به ياد گذشته و خواه به اميد آينده مي گذراند و بعد مرگ بر او مستولي شده و پس از چندي جزء...

سختي مرگ آن قدر نيست که مفارقت دوستان. «مثل عربي»

شب مانند يک ماده گرگ گرسنه با دندانهاي خود ساعات زندگي ما را مي بلعد و مرگ ما را از گوشه چشم، با دقت نگاه مي کند. «متر لينگ»

قبر اولين تحفه ي آسماني به بشر است. «مثل چيني»

گورستانها پر از افرادي است که فکر مي کرده اند پس از مرگشان هيچ کس نمي تواند جانشين آنها شود.