كند كس چو پيكار در راه حق بهر جا بود او هوا خواه حق شود باز بر او در آسمان‏ دهندش بفردوس اعلا مكان‏

گرت تندرستى بود پايدار نگردد ترا قدر آن آشكار چو روزى ز دست تو بيرون شود ترا دل ز فقدان آن خون شود

گناهان چو بيماريند و مرض ترا گر علاج است و درمان غرض بود دارويش مغفرت خواستن‏ شفايش خود از جرم پيراستن‏

چو بيند، بگيرد خردمند پند ز ظاهر فريبى نيفتد به بند چو خاموش باشد بفكر اندر است‏ چو گويد، بتسبيح و ذكر اندر است‏

سرى را سزد رتبت سرورى كسى را بود بر كسان برترى كه بر تن كشد بار ياران خويش‏ به همسايه نيكى كند هر چه بيش‏

بود مال بر صاحب آن وبال مگر داده باشد براه سؤال‏ مگر در رضاى خداوند خويش فرستاده زان مال چيزى به پيش‏

سرابى فريبنده است آرزو چو جوينده نزديک گردد به او شود دور و بفريبد او را سراب‏ اميدش شود لا جرم نقش آب‏

به هشيارى و زيركى مرد باش نه با صورت از ديگران فرد باش‏ به عزم قوى مرد شو، نى به مال‏ كه بر مال خواهد رسيدن زوال‏

بود عارف آن كس كه خود را شناخت ز بند هوى نفسش آزاد ساخت‏ ز غير خدا لوح دل را زدود رها خود ز بند هلاكت نمود

جهان است زندان مؤمن همى نخواهد در آن زيستن جز دمى‏ بود تحفه‏اش مرگ و مأوا بهشت‏ چنينش خداوند يكتا سرشت‏