دلم رشحۀ بحر انعام توست چو ماهی، زبان زنده از نام توست ندارد فروغی ز خود مشتِ گل مگر پرتو فیضت افتد به دل...

از همه جا رانده و وامانده ام می‌دهی آیا تو راهم؟ آمدم راه گم کردم که اینجا آمدم می کنی تو سر براهم؟ آمدم

در محضر تو جانان چیزی نگویم من آمدم پشیمان، چیزی نگویم وقتی که تو خبیری از روزگارم از لحظه های عصیان چیزی نگویم

رفت و آمدهای سائل را کریمان می‌خرند دیر هم حتی بیاید زود و آسان می‌خرند التماس چشم‌هایت را بکن تا تر شوند بیشتر از هرچه  اینجا چشم گریان می‌خرند

اشک‌هایم دوباره دانه دانه می‌افتد مدتی کار من به تو شبانه می‌افتد سال‌ها فکر معصیت مرا زمینم زد رحم کن بر کسی که عاجزانه می‌افتد

بعدِ حمد و بعدِ بسم الله الرحمن الرحیم می‌برم بر توپناه از شرِّ شیطان رجیم کن کمک یا رب بمانم در صراط مستقیم ای ملائک تا ابد بر درگه لطفت...

جلوه هایی ز وقار است تضرع به خدا  بهترین راهِ فرار است تضرع به خدا  هدیه کن نامِ گرامیِ خدا را به دلت...  سببِ تاب و قرار است تضرع به خدا

پاکیزه ام کن ای خدا که روسیاهم پستم اسیرم بنده ای غرقِ گناهم کارِ تو باشد دستگیری ...جلوه ی عشق دستی رسان بر یاری ام گم کرده راهم

خشکیده ام خشکیده تر از برگِ زردم پُر کن ز جامِ اشک مولا ساغرِ من جایی بده در بینِ دامانت خدایا دستی بکش دستِ نوازش بر سرِ من

ای مهربان تر از پدر از مادرِ من بنما ترّحم بر دو چشمانِ ترِ من رانده شدم از کلّ درهایی که رفتم... وا کن به رویم دربِ خانه دلبرِ من