نديدم كس عادل تر از آن كه او چو شد چيره بر ظالم زشت خو به كيفر ره عدل گيرد به پيش‏ نيازارد او را از اندازه بيش‏

چو كس ديگران را كند خوار و زار بود ناسزا گفتن او را شعار فرومايه‏تر نيست از او كسى‏ به خوارى چنو نيست خار و خسى‏

گرامى‏ترين مردمان در جهان نباشد به جز خيل بخشندگان‏ به عقبى به نزديك پروردگار به عزّت نباشد چو پرهيزكار

چو بر عهد و پيمان وفا باشدت تقرّب به سوى خدا باشدت‏ نباشد امانت از اين بيشتر نباشد كسى از تو خوش كيش‏تر

تو را گويم از بهترين كارها هم از برترين رسم و رفتارها بود كار بر وفق احكام دين‏ چرا ترسى اندر دژ آهنين‏

كلامى چو با حقّ مطابق بود به صدق و درستى موافق بود نباشد از آن هيچ بهتر كلام‏ تو را بايد اين گونه باشد مرام‏

چو بر بنده باشد خدا را نظر مر او را دهد قدرت و سيم و زر به شكرانه لطف پروردگار سزد گر كند بذل و احسان شعار

بدان جا كه گفتن سزاوار نيست تو را بهتر از خامشى كار نيست‏ به بيهوده مشكن تو قدر سخن‏ بينديش اوّل دمى جان من‏

به كس راز خود تا توانى مگوى چو گفتى، نماند تو را. آبروى‏ كه، دانا نباشد مصون از خطا كه، نادان نيارد امانت بجا

چو خواهى كه فرمان برد زير دست تو فرمان بر آن را كه بالاتر است‏ تو چون باطن خود نمايى درست به اصلاح ظاهر خدا يار تو است‏