چو بد خواست بر كس خداى جهان شود عاشق مال و امثال آن‏ رود در پى آرزوى دراز نباشد دمى ايمن از دست آز

ز دانش گرت نيست سرمايه‏اى به نطق ار نباشد تو را پايه‏اى برو مستمع باش اى هوشمند نگه دار هر گفته ارجمند

چو بينى ستم پيشه نابكار كند با ستم، حال مظلوم زار توانى اگر، يار مظلوم باش‏ طرفدار مسكين و محروم باش‏

چو خواهد خداوند ارض و سماء كند پاك و خالص يكى بنده را به قلب اندرش افكند حبّ دين‏ شود اهل ايمان و صدق و يقين‏

چو محبوب خالق شود بنده‏اى گرايد به اخلاق ارزنده‏اى امانت به نزدش شود ارجمند نه كس را رسد زو زيان و گزند

چو فارغ شدى از گنه اى اثيم تو را بايد از آن بسى ترس و بيم‏ پشيمانى آن گاه پسنديده‏تر تو را توبه بسيار زيبنده‏تر

كسي را كه دارد خداوند دوست به دنيا و عقبى سرافراز اوست‏ عبادت شود نزد او ارجمند به طاعت شود پيش حقّ سربلند

چو بارد حسد، همچو ابر بهار درخت تباهى بيايد ببار دهد او بسى خانمانها به باد برد بهترين دوستى‏ها زياد

چو بر دشمن خويش يابى ظفر شوى ايمن از هر گزند و خطر به شكرانه قدرت، اى پهلوان ببخشاى بر دشمن ناتوان‏

چو بينى رسد بر تو هر دم بلا بكوش اى برادر به شكر خدا كه با ياد پروردگار كريم به رويت شود باز باب نعيم‏