ندیده زحمت رفتار، ره نیاموزی خطا نکرده، صواب و خطا چه دانی چیست پروین اعتصامی

من چو گردم خسته، فرصت بگذرد چون گذشت، آن‌گه که بازش آورد؟ پروین اعتصامی

روز می‌بینی تو و من روزگار کار می‌بینی تو و من عیب کار من نهان را بینم و تو آشکار تو یکی می‌دانی، اما من هزار پروین اعتصامی

طمع دیو است با وی برنیایی چو خوردی، باز فردا ناشتایی پروین اعتصامی

چو زخم کارگر آمد چه سر، چه سینه، چه پای چو سال عمر تبه شد چه یک، چه صد، چه دویست هزار کوه گرت سد ره شوند برو هزار ره گرت از پا درافکند بایست! ...

ز عهد کودکی، آماده بزرگی شو حجاب ضعف چو از هم گسست عزم قوی‌ست پروین اعتصامی

بهای زندگی زین بیشتر بود اگر یک دیده صاحب‌نظر بود منه بر دست دیو از سادگی دست کدامین دست را بگرفت و نشکست پروین اعتصامی

در آن دفتر که نقش ما نوشتند یکی زشت و یکی زیبا نوشتند پروین اعتصامی

دچار زحمتی تا صید آزی اگر زین دام رستی، بی‌نیازی پروین اعتصامی

هوا و حرص و مستی خواجه تاشند سیه‌کارند در هر جا که باشند پروین اعتصامی