ز بیخ کنده شدیم این‌چنین به جور از آنک ز تندباد حوادث نداشتیم خبر پروین اعتصامی

مشو ز دولت ناپایدار خویش ایمن سوی تو نیز کشد شبرو سپهر، سپاه پروین اعتصامی

به کوی نیکدلان نیست جز نکویی راه به سوی کاخ هنر نیست غیر کوشش در پروین اعتصامی

سزای باغ نبودی تو، باغبان چه کند پسر چو ناخلف افتاد، چیست جرم پدر؟ پروین اعتصامی

چو پنبه خوار بسوزد چو نی بنالد زار کسی که اخگر جانسوز را شود همسر ندید هیچ به غیر از جفا و بد روزی هر آن که هم‌نفسش سفله بود و بد گوهر ...

اگر ز مرز بلندی و پستی آگاهی تنت چگونه چنین فربه است و جان لاغر پروین اعتصامی

بدان صفت که تویی نقش هستی‌ات بکشند تو صورتی و سپهر بلند، صورتگر پروین اعتصامی

کسی که داور کردارهای نیک و بد است به جز بدی ندهد، بدسرشت را کیفر پروین اعتصامی

دکان کید برو جای دیگری بگشای فروش نیست در آنجا که من دکان دارم پروین اعتصامی

سال و مه رفت و ما همی خفتیم خواب ما مرگ بود خواب نبود پروین اعتصامی