زر شناسان چون خدا نشناختند سنگشان هر جا که رفت انداختند پروین اعتصامی

نیست گل را فرصت بیم و امید زانکه هست امروز و دیگر روز نیست پروین اعتصامی

درس عبرت خواند از اوراق من هر که سوی من به فکرت بنگریست پروین اعتصامی

لیک از بدخواه ما را ترس‌هاست ترس جان، آموزگار درس‌هاست بس که بدکار و جفاجو، دیده‌ایم از بدی‌های جهان ترسیده‌ایم پروین اعتصامی

ما عیب خود، هنر نشمردیم هیچ‌گاه در عیب خویش ننگرد آن کس که خودستاست پروین اعتصامی

هزار چشمه روشن، هزار برکه پاک بهای یک رگ و یک قطره خون چکیدن نیست پروین اعتصامی

تو چشم عقل ببستی که در چَه افتادی تو بد شدی که شدند از تو خوب‌تر دگران پروین اعتصامی

ز طائران جهاندیده رسم و راه آموز ببین چگونه به سر می‌برند وقت و زمان پروین اعتصامی

به آهی پراکنده گشتن چو کاهی ز بادی، پریشان شدن چون غباری! بسی خوش‌تر و نیک‌تر، نزد دانا ز دمسازیِ یارِ ناسازگاری پروین اعتصامی

به عهد و یکدلی مردم اعتباری نیست که همچو دور جهان سست‌عهد بود انسان پروین اعتصامی