بدان خیال که قصری بنا کنی روزی به تیشه کلبه آباد خود، مکن ویران پروین اعتصامی

منه گرت بصری هست، پای در آتش مزن گرت خردی هست، مشت بر سندان پروین اعتصامی

چگونه رام کنی توسن حوادث را تو خویش را نتوانی نگاه داشت عنان پروین اعتصامی

بهل که کام هوا را نیافت کس گوهر مرو که راه هوس را نیافت کس پایان پروین اعتصامی

ز ترازوی قضا شکوه مکن که ز وزن همه کس خواهد کاست ره آن پوی که پیدایش ازوست لیک با این همه خود ناپیداست پروین اعتصامی

آن خوشی کز تو گریزد چه خوشی است آن صفایی که نماند چه صفاست ناگزیر است گل از صحبت خار چمن و باغ به فرمان قضاست پروین اعتصامی

ره و رسم گردون دل آزردن است شکفته شدن بهر پژمردن است پروین اعتصامی

دی شکفت از گلبن و امروز شد ای عجب امروزها دیروز شد پروین اعتصامی

هر گلی علت و عیبی دارد گل بی‌علت و بی‌عیب خداست پروین اعتصامی

چرخ با هر که نشاندت بنشین هر چه را خواجه روا دید رواست پروین اعتصامی