اى پیر، هواى خانقاهم هوس است طاعت نکند سود، گناهم هوس است یاران همه سوى کعبه، کردند رحیل فریاد ز من، گناهگاهم هوس است!

جمهورى ما نشانگر اسلام است افکارِ پلیدِ فتنه جویان، خام است ملّت به ره خویش جلو مى‏تازد صدام به دست خویش در صد دام است

اى دوست، ببین حال دل زار مرا وین جانِ بلا دیده بیمار مرا تا کى درِ وصلِ خود به رویم بندى؟ جانا، مپسند دیگر آزار مرا

اى پیـرطـریق، دستگیرى فرما! طفلیم در این طریق پیرى فرما فرسوده شدیم و ره به جایى نرسید یارا، تو درین راه امیرى فرما!

هشیارى من بگیر و مستم بنما سر مست ز باده الستم بنما بر نیستیم فزون کن، از راه کَرم در دیده خود هر آنچه هستم، بنما

چشم تو و خورشید جهانتاب کجا؟ یاد رخ دلدار و دل خواب کجا؟ با این تن خاکى، ملکوتى نشوى اى دوست تراب و ربّ الاَرباب کجا؟