هرگاه جامعه‌ای به انجام دادن گناه جسارت پیدا کرد و مفاسد رواج پیدا کرد، زشتی گناه از بین می‌رود و این خود گناه بزرگ‌تریست.

هر انسانی مادام که به یک سلسله ارزش‌ها و بینش‌ها، معتقد و دل‌بسته باشد، لباس متناسب با آن ارزش‌ها و بینش‌ها را از تن بیرون نخواهد کرد.

بی‌حجابی عامل از بین برنده انگیزه‌های ازدواج مشروع در جوانان و تقویت احساس پوچی و بی‌ارزشی انسان‌هاست.

یکی از آثار بی‌حجابی بانوان، تزلزل خانواده‌هاست.

زن بی‌حجاب می‌خواهد با زنانگی خود در دل دیگران جا باز کند نه با انسانیت خود.

نفی حجاب و عفاف و کنار نهادن آن از سوی زنان، آثار ویرانگری را برای جامعه به بار می‏آورد و در این فروریزی ارزش‌ها، بیشترین آوارها بر سر زنان فرود...

افکار ناپاک که نتیجه افسارگسیختگی اندیشه و عدم کنترل انسان بر نحوه فکر کردن است، کم کم آینه دل را سیاه می‌کند و زمینه فساد را فراهم می‏سازد.

وقتی آگاهی افراد جامعه نسبت به ضرورت حجاب بالا رفت، دیگر نیازی نیست که نیروی تهدیدآمیز از بیرون، زنان را مجبور به رعایت حجاب سازد.

زنی که دل به حق داده و فرجام زندگی دنیوی‌اش را پذیرفته، چطور حاضر می‌شود خودآرایی و خودنمایی کند و خود را در معرض نگاه‌های آلوده قرار دهد؟

آیا می‌دانید یکی از عوامل بدحجابی برداشت غلط از مفهوم و قلمرو آزادی است؟