اگر نوبهاري ببينيم باز

اگر نوبهاري ببينيم باز شاعر : اوحدي مراغه اي که بر سبزه زاري نشينيم باز اگر نوبهاري ببينيم باز به مستي بسي گل...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

عنايتيست خدا را به حال ما امروز

عنايتيست خدا را به حال ما امروز شاعر : اوحدي مراغه اي که شد خجسته از آن چهره فال ما امروز عنايتيست خدا را به حال...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

گر تو گل چهره در آيي به چمن مست امروز

گر تو گل چهره در آيي به چمن مست امروز شاعر : اوحدي مراغه اي ما بدانيم که در باغ گلي هست امروز گر تو گل چهره در آيي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

هر چه گويم من، اي دبير، امروز

هر چه گويم من، اي دبير، امروز شاعر : اوحدي مراغه اي نه به هوشم، ز من مگير امروز هر چه گويم من، اي دبير، امروز ...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

کام دلم نشد ز دهانت روا هنوز

کام دلم نشد ز دهانت روا هنوز شاعر : اوحدي مراغه اي و آن درد را که بود نکردم دوا هنوز کام دلم نشد ز دهانت روا هنوز...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

گلت بنده گرديد و شمشاد نيز

گلت بنده گرديد و شمشاد نيز شاعر : اوحدي مراغه اي غلام تو شد سرو آزاد نيز گلت بنده گرديد و شمشاد نيز هزار آفرين...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

در وفا داري نکردي آنچه مي‌گفتي تو نيز

در وفا داري نکردي آنچه مي‌گفتي تو نيز شاعر : اوحدي مراغه اي تا به نوک ناوک هجران دلم سفتي تو نيز در وفا داري نکردي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

در ضمير ما نميگنجد بغير از دوست کس

در ضمير ما نميگنجد بغير از دوست کس شاعر : اوحدي مراغه اي هر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس در ضمير ما نميگنجد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

بيا، که صفه‌ي ما بورياي ميکده بس

بيا، که صفه‌ي ما بورياي ميکده بس شاعر : اوحدي مراغه اي بخور خانه نسيم هواي ميکده بس بيا، که صفه‌ي ما بورياي ميکده...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

به رخ شمع شبستانم تويي بس

به رخ شمع شبستانم تويي بس شاعر : اوحدي مراغه اي به قامت سرو بستانم تويي بس به رخ شمع شبستانم تويي بس کنون پيدا...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي صبا، يار مرا از من بي‌يار بپرس

اي صبا، يار مرا از من بي‌يار بپرس شاعر : اوحدي مراغه اي زارم، او را ز من شيفته‌ي زار بپرس اي صبا، يار مرا از من...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي صبا، از من آشفته فلان را ميپرس

اي صبا، از من آشفته فلان را ميپرس شاعر : اوحدي مراغه اي مي‌نشان جان و دل و آن دل و جان را ميپرس اي صبا، از من آشفته...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

عشرت بهار کن، که شود روزگار خوش

عشرت بهار کن، که شود روزگار خوش شاعر : اوحدي مراغه اي مي‌در بهار خور، که بود بي غبار و غش عشرت بهار کن، که شود روزگار...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

دمشق فتنه شد بغداد و توفان بلا آبش

دمشق فتنه شد بغداد و توفان بلا آبش شاعر : اوحدي مراغه اي به چشم من ز هجر آنکه بي‌ما ميبرد خوابش دمشق فتنه شد بغداد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نسپردم از خرابي دل خود به چشم مستش

نسپردم از خرابي دل خود به چشم مستش شاعر : اوحدي مراغه اي ور زانکه مي‌سپردم در حال مي‌شکستش نسپردم از خرابي دل خود...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

سخت زيبا دلبرست او، چشم بد دور از رخش

سخت زيبا دلبرست او، چشم بد دور از رخش شاعر : اوحدي مراغه اي ماه را ماند که مي‌تابد همي نور از رخش سخت زيبا دلبرست...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

جفت شاديست بعيد، آنکه تو داري شادش

جفت شاديست بعيد، آنکه تو داري شادش شاعر : اوحدي مراغه اي مقبل آنست که آيي به مبار کبادش جفت شاديست بعيد، آنکه تو...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چنين که بسته شدم باز من به زلف چو بندش

چنين که بسته شدم باز من به زلف چو بندش شاعر : اوحدي مراغه اي خلاص من متصور کجا شود ز کمندش؟ چنين که بسته شدم باز...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

درين همسايه شمعي هست و جمعي عاشق از دورش

درين همسايه شمعي هست و جمعي عاشق از دورش شاعر : اوحدي مراغه اي که ما صد بار گم گشتيم همچون سايه در نورش درين همسايه...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چو نام او همي گويي به نام خود قلم در کش

چو نام او همي گويي به نام خود قلم در کش شاعر : اوحدي مراغه اي ورش دانسته‌اي، زنهار! خامش باش و دم درکش چو نام او...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390