باشدش کار از اول پايه

باشدش کار از اول پايه شاعر : اوحدي مراغه اي طلب شير و جستن دايه باشدش کار از اول پايه گاه صبرش دهند و گاهي شهد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چيست گيتي؟ سراي محنت و غم

چيست گيتي؟ سراي محنت و غم شاعر : اوحدي مراغه اي زحمت او فزون و راحت کم چيست گيتي؟ سراي محنت و غم فلک اندر کمين...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ميکشد چرخ ازين زمين و بحار

ميکشد چرخ ازين زمين و بحار شاعر : اوحدي مراغه اي به تف مهر گونه گونه بخار ميکشد چرخ ازين زمين و بحار جنبش و اضطراب...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نفس نطقيست، بي‌زبان گوياست

نفس نطقيست، بي‌زبان گوياست شاعر : اوحدي مراغه اي اين بداند کسي که او جوياست نفس نطقيست، بي‌زبان گوياست در دهن...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چون شوي آنچنان که ميبايي

چون شوي آنچنان که ميبايي شاعر : اوحدي مراغه اي چون تو با خويشتن نمييي؟ چون شوي آنچنان که ميبايي تا مگر خويش را...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

گر بپرسد کسي که: هر دو جهان

گر بپرسد کسي که: هر دو جهان شاعر : اوحدي مراغه اي گفته‌اي کندر آدميست نهان گر بپرسد کسي که: هر دو جهان کردي از...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نوبهارست و روز عيش امروز

نوبهارست و روز عيش امروز شاعر : اوحدي مراغه اي بهل اين اضطراب و طيش امروز نوبهارست و روز عيش امروز جاي رحمست...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ايکه بر تخت مملکت شاهي

ايکه بر تخت مملکت شاهي شاعر : اوحدي مراغه اي عدل کن، گر ز ايزد آگاهي ايکه بر تخت مملکت شاهي نهلند از خلاف و ظلم...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

رفت کسري ز خط شهر به دشت

رفت کسري ز خط شهر به دشت شاعر : اوحدي مراغه اي با سواران ز هر طرف ميگشت رفت کسري ز خط شهر به دشت تر و نازک چو...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ظلمت ظلم تيره دارد راه

ظلمت ظلم تيره دارد راه شاعر : اوحدي مراغه اي عدل بايد جناح و قلب سپاه ظلمت ظلم تيره دارد راه به فضيحت خراب خواهد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي پسر، چون ملازم شاهي

اي پسر، چون ملازم شاهي شاعر : اوحدي مراغه اي نتوان بود غافل و ساهي اي پسر، چون ملازم شاهي مگذران بر فسوس عمر...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نرم باش، اي پسر، به رفتن، نرم

نرم باش، اي پسر، به رفتن، نرم شاعر : اوحدي مراغه اي تا نگردد دلت به رفتن گرم نرم باش، اي پسر، به رفتن، نرم تو...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

باده کم خور، خرد به باد مده

باده کم خور، خرد به باد مده شاعر : اوحدي مراغه اي خويش را ياد او به ياد مده باده کم خور، خرد به باد مده هوشياري...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

خوردن باده گر شود ناچار

خوردن باده گر شود ناچار شاعر : اوحدي مراغه اي کوش تا نگذرد حريف از چار خوردن باده گر شود ناچار ساقيي نغز و مطربي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

پادشاهان که گنج پردازند

پادشاهان که گنج پردازند شاعر : اوحدي مراغه اي رسم باشد که شهر و ده سازند پادشاهان که گنج پردازند هم مثوبات باشد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تا نداني که کيست همسايه

تا نداني که کيست همسايه شاعر : اوحدي مراغه اي به عمارت تلف مکن مايه تا نداني که کيست همسايه که به نزديکشان نهي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي که بر قصر کوشک سازي تو

اي که بر قصر کوشک سازي تو شاعر : اوحدي مراغه اي پيه بر دنبه ميگدازي تو اي که بر قصر کوشک سازي تو چون به گردون...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

خلق را چون نظر به صورت بود

خلق را چون نظر به صورت بود شاعر : اوحدي مراغه اي وطن و منزلي ضرورت بود خلق را چون نظر به صورت بود بي‌زن و خادمي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

زن به چشم تو گر چه خوب شود

زن به چشم تو گر چه خوب شود شاعر : اوحدي مراغه اي زشت باشد چو خانه روب شود زن به چشم تو گر چه خوب شود زن شوخ آفت...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

پسري با پدر به زاري گفت

پسري با پدر به زاري گفت شاعر : اوحدي مراغه اي که: مرا يار شو به همسر و جفت پسري با پدر به زاري گفت پند گير از...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390