اي ز گل سوري دهنت غنچه نمايي

اي ز گل سوري دهنت غنچه نمايي شاعر : اوحدي مراغه اي وي بر سمن از سنبل تر غاليه سايي اي ز گل سوري دهنت غنچه نمايي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

به پيماني نمي‌پويي، به پيوندي نمي‌پايي

به پيماني نمي‌پويي، به پيوندي نمي‌پايي شاعر : اوحدي مراغه اي دلم ز انديشه خون کردي که بس مشکل معمايي! به پيماني...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

دلم زخم بلا دارد ز چشم تير بالايي

دلم زخم بلا دارد ز چشم تير بالايي شاعر : اوحدي مراغه اي که دارد چون کمر بستي و همچون زلف لالايي دلم زخم بلا دارد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

دمشق عشق شد اين شهر و مصر زيبايي

دمشق عشق شد اين شهر و مصر زيبايي شاعر : اوحدي مراغه اي ز حسن طلعت اين دلبران يغمايي دمشق عشق شد اين شهر و مصر زيبايي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

گر چه در کوي وفا جا نگرفتي و سرايي

گر چه در کوي وفا جا نگرفتي و سرايي شاعر : اوحدي مراغه اي ما نبرديم ز کوي طلبت رخت به جايي گر چه در کوي وفا جا نگرفتي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

هرگزت عادت نبود اين بي‌وفايي

هرگزت عادت نبود اين بي‌وفايي شاعر : اوحدي مراغه اي غير ازين نوبت که در پيوند مايي هرگزت عادت نبود اين بي‌وفايي ...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چه شود کز سر رحمت به سرم باز آيي؟

چه شود کز سر رحمت به سرم باز آيي؟ شاعر : اوحدي مراغه اي در وصلي بگشايي ز درم باز آيي؟ چه شود کز سر رحمت به سرم باز...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي در دل من چو جان کجايي؟

اي در دل من چو جان کجايي؟ شاعر : اوحدي مراغه اي وي از نظرم نهان کجايي؟ اي در دل من چو جان کجايي؟ رفتي بدر از...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

با دشمنان ما شد هم خانه آشنايي

با دشمنان ما شد هم خانه آشنايي شاعر : اوحدي مراغه اي کرد از فراق ما را ديوانه آشنايي با دشمنان ما شد هم خانه آشنايي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي نافه‌ي چيني ز سر زلف تو بويي

اي نافه‌ي چيني ز سر زلف تو بويي شاعر : اوحدي مراغه اي ماه از هوست هر سرمه چون سر مويي اي نافه‌ي چيني ز سر زلف تو...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

زهي! حسن ترا گل خاک کويي

زهي! حسن ترا گل خاک کويي شاعر : اوحدي مراغه اي نسيم عنبر از زلف تو بويي زهي! حسن ترا گل خاک کويي که بود اين ده...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

گفتم: از عشق توسرگشته چو گويم، تو چه گويي؟

گفتم: از عشق توسرگشته چو گويم، تو چه گويي؟ شاعر : اوحدي مراغه اي گفت: چوگان که زد آخر؟ که تو سر گشته چو گويي گفتم:...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

خانه‌ي تحقيق را ماه شبستان تويي

خانه‌ي تحقيق را ماه شبستان تويي شاعر : اوحدي مراغه اي انفس و آفاق را ميوه‌ي بستان تويي خانه‌ي تحقيق را ماه شبستان...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

مشتاق آن نگارم آيا کجاست گويي؟

مشتاق آن نگارم آيا کجاست گويي؟ شاعر : اوحدي مراغه اي با ما نمي‌نشيند بي ما چراست گويي؟ مشتاق آن نگارم آيا کجاست...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي نسيم سحر، چه ميگويي؟

اي نسيم سحر، چه ميگويي؟ شاعر : اوحدي مراغه اي از بت من خبر چه ميگويي؟ اي نسيم سحر، چه ميگويي؟ چه شنيدي؟ دگر چه...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

بخوابم دوش پرسيدي، ببيداري چه ميگويي؟

بخوابم دوش پرسيدي، ببيداري چه ميگويي؟ شاعر : اوحدي مراغه اي دلت را چيست در خاطر چه سرداري؟ چه ميگويي؟ بخوابم دوش...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

راه گم کردم، چه باشد گر به راه آري مرا؟

راه گم کردم، چه باشد گر به راه آري مرا؟ شاعر : اوحدي مراغه اي رحمتي بر من کني وندر پناه آري مرا؟ راه گم کردم، چه...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

وهم و خيال حس تو من ذلکي دواند

وهم و خيال حس تو من ذلکي دواند شاعر : اوحدي مراغه اي اندر حساب هستي و او صدر آن حساب وهم و خيال حس تو من ذلکي دواند...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

گر آن جهان طلبي، کار اين جهان درياب

گر آن جهان طلبي، کار اين جهان درياب شاعر : اوحدي مراغه اي به هرزه مي‌گذرد عمر، وارهان، درياب گر آن جهان طلبي، کار...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي دل، تويي و من، بنشين کژ، بگوي راست

اي دل، تويي و من، بنشين کژ، بگوي راست شاعر : اوحدي مراغه اي تا ز آفرينش تو جهان آفرين چه خواست؟ اي دل، تويي و من،...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390