تعامل مادر و دختر، یکی از قدرتمندترین و با نفوذ ترین روابط در زندگی زنان است. این قضیه حتی در مورد مادرانی که با دخترانشان زندگی نمی‌کنند یا مادرانی که دختری را به فرزندی قبول می‌کنند و حتی نامادران نیز صدق می‌کند.

بسیاری از مادران تصور می‏ کنند با خرده گیری و انتقاد می‏ توانند دختران‏ شان را به صورتی که مورد دلخواه‏ شان است درآورند. ایجاد ارتباط درست، بین مادر و فرزند عامل مهمی در سلامت ذهنی و اعتمادبه نفس فرزند است.

یکی از مسائلی که گاهی برای خانمهایی که برای بار دوم با مرد دیگری ازدواج میکنند، پیش میآید این است که نمیتوانند با فرزند یا فرزندان همسرشان ارتباط مناسبی داشته باشند یا فرزندان رفتارهای بسیار آزارنده‏ای با نامادری خود دارند.

برای برخی مردان، تنها زن زندگی و تنها موضوع مهم زندگی، مادرشان است. آنها هرقدر هم که بزرگ شده باشند باز پسر خوب مامان هستند که نه نمی‏گویند و بدون اجازه مادرشان آب نمی‏خورند و هر خبری را به مادرشان میدهند.

​​​​​​​چکیده: مادران نقش مهمی در تربیت فرزندان خود ایفا می کنند، اما مادران خلاق و مادران غیر خلاق در برخورد با فرزندانشان متفاوت با یکدیگر عمل می کنند.

دوران ابتدایی پیدایی فرزند در شکم مادر، یکی از مهمترین دوران زندگی انسان است که تغذیه مادر و آرامش روانی او نقش بسیار مهمی در سلامت فرزند خواهد داشت. کارشناسان تغذیه و پزشکان برای تغذیه مادر در این دوران توصیه هایی داشتند که در این نوشتار بدان پرداخته می شود.

یکی از قوی‌ترین جنبه‌های حیات اجتماعی انسان، جنبه‌های عاطفی زندگی است؛ در این میان کسب مهارت‌های عاطفی لازم توسط زنان در جهت مدیریت داخلی خانواده، از اهمیت بالایی برخوردار است.

در این نوشته سعی شده مراقبت‌های دوران بارداری با همه ریزه کاری و اصول صحیح آن آموزش داده شود و از آن جایی که یکی از مهمترین و اولین مکانیسم های تربیتی کودک در دوران بارداری مادر شکل می گیرد،لازم است که توجه ویژه ای به این دوران و اموزش های لازم در این زمینه بشود.

زنان خانه‌دار به عنوان کانون اصلی خانواده، باید با آموزش فعال و مبتنی بر تجربه، مهرورزی را به عنوان منبع پالایش اعضای خانواده، به آنها انتقال دهند. البته برای رشد مهارت‌های عاطفی اعضای خانواده، زنان در درجه اول باید خودشان مهارت‌های لازم را فراگیرند. ​​​​​​​

حقیقت این است که آغاز سن تکلیف، برای شروع تربیت دینی کودک بسیار دیر است و با یک فرمول و یا معجون خاص هرگز نمی‌توان فرزند را نمازخوان کرد و یا به گرفتن روزه وادار نمود. تربیت دینی و ایجاد پایبندی به دستورات شرعی مسئله‌ای است که والدین باید حتی قبل از تشکیل نطفه فرزند آن را مدنظر قرار دهند و برایش برنامه‌ریزی کنند.