مراد من ملاقات نگاره دلم جز دیدنش حاجت نداره یکی پیدا نشد دستم بگیره میون دست محبوبم بزاره

من از عشق تو مستم کی میایی؟ سر راهت نشستم کی میایی؟ اگر آواره ام هر صبح و هر شام به دنبال تو هستم کی میایی؟

بیا بالا نشین پا بر سرم نه به پاى خود صفا بر پیکرم نه بیا اى نور چشم پاک زهرا قدم بر روى چشمان ترم نه

رسد آیا زمانى نازنینم که پهلوى تو مولایم نشینم تو مشغول عطا بر سائلان باش که من آسوده رویت را ببینم

جمال تو تماشا دارد اى یار به قلب ما تسلا دارد اى یار ظهورت را ز حق زهراى اطهر شکسته دل تمنا دارد ایى یار

دلم با تو فقط آسوده باشه که بى تو زندگى آلوده باشه تموم عمرم و خرج خودت کن و گرنه عمر ما بیهوده باشه

کسی جز تو مرا یاور نباشه کسى فکر من مضطر نباشه کسى صبر تو مولا را نداره بجز تو سایه اى بر سر نباشه

امان از بلبل بى آشیانه ندارد ذوق آواز و ترانه بیا اى گل به دامانت نهم سر مگیر این قدر از دستم بهانه

دلم جز وصل تو خواهش نداره ببین حال دلم پرسش نداره اگر دل خونه ى غیر از تو باشه خدا داند دگر ارزش نداره

کسى کو با تو صحبت کرده باشد؟ ز تو یک یادگار آورده باشد؟ میون همرهان آیا کسى هست؟ که زائر بر رخ بى پرده باشد؟