آب خود، با دشمنان تشنه قسمت می کند عزت و آزادگی بین تا کجا دارد حسین(ع) دشمنش هم آب می بندد به روی اهل بیت(ع) داوری بین، با چه قومی بی...

چو به دوست عهد بندد، ز میان پاک بازان چو علی(ع) که می تواند، که به سر برد وفا را استاد شهریار

شهریارا، دگر آیین سخن، دانی چیست؟ لفظ بگذاشتن و در پی معنا گشتن استاد شهریار

من بدین نکته رسیدم که بهشت موعود هست در حسن تو، مشمول تماشا گشتن استاد شهریار

هزارا، با خزان زرد سر کن که باز آید، بهار ارغوانی استاد شهریار

به هر دردی که در می مانی، ای دل‏ الا، تا جز خدای خود، نخوانی توسل چارده معصوم را کن که قرآن خواندِشان، سَبعُ المثانی استاد شهریار

خدارا جا، به دل های شکسته است دل بشکسته جو، تا می توانی استاد شهریار

گاه به گاه پرسشی کن، که زکات زندگی پرسش حال دوستان، گاه به گاه، کردن است استاد شهریار

ای وای عطش چه کرد آنجا با تو همسایه مگر نبود دریا با تو ای کاش به زیر تیغ خورشید، آن ظهر بودیم شریک تشنگی‌ها با تو حمیدرضا شکارسری

در عشق به دوست اقتدا کرد حسین در ظهر بلا، نماز ادا کرد حسین هر چند که دور بود از کعبه، ولی در کرب و بلا، سعی و صفا کرد حسین محمد رنجبر