اینجا ملکوت است نگویید زمین راهی‌ست از این خانه به فردوس برین این خاک کز آن بوی خدا می‌آید در خویش نهان نموده معصومه دین کامران شرفشاهی

الا ای تیرها از سر بگیرید به سوی خاندانم پر بگیرید اگر با کشتن من عشق بر پاست مرا، شمشیرها! در بر بگیرید یدالله گودرزی

زینب! تو بانوی بهاری جاری‌ست دریا در صدایت آن روز، پشت کفر خم شد زیر تگرگ خطبه‌هایت حمید هنرجو

به این پیر خراسانی بپیوند، ار نه گمراهی در این دوره که هر شب فتنه‌ای از سر شود پیدا ... سید رضا محمدی

در آتش و خون چو خیمه غم لرزید خورشید گرفت و آسمان هم لرزید زآن ناله که از عطش برمی‌خاست دیدند که شانه محرّم لرزید کامرانی اقدم

بشکسته‌دلی، شکسته می‌خواند نماز در سلسله، دست‌بسته می‌خواند نماز تا قامت دین خم نشود، روح نماز با قامت خم، نشسته می‌خواند نماز محمد علی مردانی

به جبر گر همه عالم، رضای من طلبند من اختیار کنم زان میان، رضای تو را استاد شهریار

آن روز دلِ گرفته‌ات تاب نداشت افسوس که مشک تشنه‌ات آب نداشت ای کاش میان خیمه‌ها آبی بود زیرا ز عطش، اصغر تو خواب نداشت مهدی جلیلی

به جز از علی که گوید، به پسر که قاتل من چو اسیر توست اکنون، به اسیر کن مدارا استاد شهریار

دل اگر خداشناسی، همه در رخ علی(ع) بین به علی(ع) شناختم من، به خدا قسم خدا را استاد شهریار