چرا ای عمه، بابا سر ندارد؟ هوای دیدن دختر ندارد پس از طشت زر و خاک خرابه اجل، دست از سر من برندارد حسین شیدائیان

چون آتش عشق، شعله‌ور می‌گردد در او رخ دوست، جلوه‌گر می‌گردد تا رفع عطش از لب معشوق کند عاشق ز فرات، تشنه برمی‌گردد! محمد علی مردانی

خرابه خانه غم دارد امشب ز چشمم اشک نم نم دار، امشب شب تاریک و زنجیر و اسیری پدر را این میان کم دارم امشب! خسرو آقایاری

رقیه، دل به آب و نان نمی‌داد اسارت را چنین تاوان نمی‌داد همیشه می‌شد از خاطر، فراموش اگر کنج خرابه، جان نمی‌داد حسین شیدائیان

جان داد و تن به ذلّت نامردمان نداد پیروز شد به نفْس و غرور عدو شکست حسنی افشرد

صد روز به شعله‌های آن شب می‌سوخت خورشید در التهاب آن شب می‌سوخت مردی که طنین کوه را می‌مانست در آتش خطبه‌های زینب می‌سوخت مصطفی محدثی

از صدر زین چو ماه بنی‌هاشم اوفتاد خورشید شرمگین شد و روی از حیا گرفت... عباس خیرآبادی

یک قطره دریای تو می‌بود فرات آشفته و شیدای تو می‌بود فرات آن لحظه که از عطش، لبانت می‌سوخت لب‌تشنه لب‌های تو می‌بود فرات محمد کامرائی اقدام

او غربت آفتاب را حس می‌کرد در حادثه، التهاب را حس می‌کرد بی‌تابی کودکانش آتش می‌زد وقتی خنکای آب را حس می‌کرد وحید امیری

سرسبزی چشم شوق خشکید در آب دریای کرم نشست و گریید در آب می‌خواست که جرعه‌ای بنوشد، اما یک مشت نگاه تشنه را دید در آب محمد کامرائی اقدام