دست گیر، آن را که نَبوَد با کَس اش روی سؤال تا نگیری دست بر روی سؤالِ خویشتن استاد شهریار

هنر بادا فروغ دل، که باد فتنه گردون چراغ مهر و مه گر می کشد، شمع هنر ماند اثر بگذار از خود شهریارا، عمر اگر خواهی که عمر جاودان دارد،...

به غیر یاد تو، در خاطرم نمی گنجد به غیر نام توام، بر زبان نمی آید. استاد شهریار

با عشق زادم، ای دل، باعشق میرم، ای جان من بیش از این اسیر، زندان تن نباشم استاد شهریار

ندیده خیر جوانی، غم تو کرد مرا پیر برو که پیر شوی، ای جوان خیر ندیده به اشک شوق رساندم تو را به این قد و اکنون به دیگران رسدت میوه، ای...

سیاهی شب هجر وامید صبح سلامت سپید کرد مرا دیده، تا دمید سپیده استاد شهریار

خیز غوغای بهار است، که پروانه شویم غنچه شوخ پر از شکر و شیر آمده است استاد شهریار

سیزده راه همه عالم، به در امروز از شهر من خود آن سیزده ام، کز همه عالم به درم استاد شهریار

بهاری بود و ما را هم شبابی و شکر خوابی چه غفلت داشتیم ای گل، شبیخون خزانی را استاد شهریار

مدفن شاهدآمال بُوَد، عاشق را شهر حُسنی که در او، قحط وفاداری بود شهریارا، همه کس دم زند از یاری ما لیک ما آنچه ندیدیم ز کس، یاری بود ...