به ریاضت شود آیینه دل پاک از زنگ این نه کاری که به سوهان و به سمباده کنی آن دم باز پسین دیگر امانت ندهند باید از پیش، اثاثِ سفر آماده کنی ...

با چنین حزب خدا چون بستیزد شیطان دیو بگریزد از آن قوم که قرآن خوانند استاد شهریار

شکر این نعمت ایستادگی ات بر سر پا دستگیری است که از مردم افتاده کنی استاد شهریار

قاریان، طوطی شِکّر شکن قرآنند بلبلانی که به گلزار خدا می خوانند استاد شهریار

یا رب کی آن هُمای هُمایون گشوده بال اقبالِ سیاه گسترِ این کشور آمدی؟ استاد شهریار

باد و هواست، عمر و دریغا که آدمی یک عمر تکیه کرده به باد و هوای عمر استاد شهریار

قیمت و مقدار فرزندان چو مادر کس نداند تا بدانید ای عزیزان قیمت و مقدار مادر بی دریغ و بی ریا از خود گذشتن داند، آری کس نیابی با گذشت مادر...

صبح خیزی به گوش دل گوید رازِ قرآن فجر و حُسن مَآب باب رحمت بروی بنده خود باز کن یا مفتح الابواب استاد شهریار

این جهان نیست جز جهان عمل وان جهان نیست جز جهان حساب آرزو در جهان دیگر جو که در آنجا بُوَد حساب و کتاب استاد شهریار

حَذَر از معصیت که قرآن گفت: اتَّقوا الله یا اولی الالباب استاد شهریار