هر آن سرگرانی که من کردم اول جهان کرد از آن بیشتر سرگرانی از آن برد گنج مرا دزد گیتی که در خواب بودم گه پاسبانی پروین اعتصامی

جوانی نکو دار کاین مرغ زیبا نماند در این خانه استخوانی متاعی که من رایگان دادم از کف تو گر می‌توانی مده رایگانی پروین اعتصامی

بددل زمانه بود که ناگه ز من برید من قصد از زمانه بریدن نداشتم زان روی چرخ، سنگ به سر زد مرا که من مانند چرخ، سنگ و فلاخن نداشتم پروین...

گر جور روزگار کشیدم، شگفت نیست یارای انتقام کشیدن نداشتم پروین اعتصامی

میان صورت و معنی بسی تفاوت‌هاست فرشته را به تصوّر مگوی اهرمن است پروین اعتصامی

گر نهم امروز این فرصت ز دست چاره‌ام فردا به خواری مردن است پروین اعتصامی

روزی که پند گفت به من گردش فلک آن روز، گوش پند شنیدن نداشتم هرگز مرا ز داشتن خلق رشک نیست زان غبطه می‌خورم که چرا من نداشتم پروین اعتصامی

ذره ذره هر چه بود از من گرفت دیر دانستم که گیتی رهزن است نیست جز موی سپیدم حاصلی کشتم ادبار است و فقرم خرمن است پروین اعتصامی

آنچه روزی در تنم دل داشت نام بس که سختی دید امروز آهن است پروین اعتصامی

دانش چو گوهری‌ست که عمرش بود بها باید گران خرید، که ارزان نمی‌شود پروین اعتصامی