تو را چیزی برون از آب و گل نیست مبارک کعبه‌ای مانند دل نیست پروین اعتصامی

گه دانه بود زیاد و گه کم همواره فلک نگشته یکسان پروین اعتصامی

آنجا که پَر است و حلقه و بند دام ستم است پای مگذار پروین اعتصامی

چون چهره صبح شادمان باش تا چند ملول می‌نشینی پروین اعتصامی

هر که با پاکدلان صبح و مسایی دارد دلش از پرتو اسرار صفایی دارد پروین اعتصامی

زشت است ز خلق خواستن وام تا هست ذخیره‌ای به خانه پروین اعتصامی

بی‌رنج کسی نیافت آرام بی‌سعی نخورد مرغ دانه پروین اعتصامی

سیر یک روز طعنه زد به پیاز که تو مسکین چقدر بدبویی گفت از عیب خویش بی‌خبری زان ره از خلق عیب می‌جویی پروین اعتصامی

گهر وقت بدین خیرگی از دست مده آخر این دُرّ گرانمایه بهایی دارد پروین اعتصامی

مور هرگز به در قصر سلیمان نرود تا که در لانه خود برگ و نوایی دارد پروین اعتصامی