سخن عاشقان نمایان است بوالهوس کی شده ا‌ست محرم راز؟ حزین لاهیجی

نمود این سؤال از فلاطون یکی ز دشمن چه‌سان کینه باید کشید؟ جوابش چنین داد، روشن‌روان به فضلی(بخشش) که گردد تو را بر مزید حزین لاهیجی

در شعر جمال ارچه جمالی به کمال است اما نه به زیبایی ابکار کمال است استاد سخن گر چه جمال است ولیکن تکمیل همان طرز و روش، کار کمال است حزین...

در غمکده جهان ندیدم محروم‌تر از فقیر جاهل از فقر، ندیده کام دنیا هم آخرتش ز جهل، باطل حزین لاهیجی

آزادی دو عالم، در قطع آرزوهاست این نکته رهروان را، یا رب دلیل باشد حزین لاهیجی

نشد از شش جهتم راه گشادی پیدا آه از آن زر، که فتد در گِره بخل لئیم حزین لاهیجی

نه همین جان اسیر، از تف ایام گداخت تن هم از کاهش آلام، نحیف است چو نخ حزین لاهیجی

رنجانده‌ای ز ما دل نامهربان خویش با ما مگر فلک به سر مهربانی‌ است حزین لاهیجی

دارم از الفت تن شکوه، که نیکو گفتند «روح را صحبت ناجنس عذابی‌ست الیم» حزین لاهیجی

سفله را طبع روزگار بود نه به مهرش وفا بود، نه به کین حزین لاهیجی