در حضرت شاهان، دل گمراه نگه‌دار پاس ادب خاطر آگاه نگه‌دار حزین لاهیجی

به خون خویش ز بس تشنه کرده عشق مرا به تیغ اگر کشدم خون من فرو نچکد حزین لاهیجی

خاری که در گریبان باشد توان برآورد خاری که در دل افتد آزار می‌نماید حزین لاهیجی

معصیت را خرد مشمر در دیار بندگی عالمی را می‌توان آتش زدن از یک شرار حزین لاهیجی

ای دل همه لافِ سخن حوصله بگذار دیدی جگر عشق نداری گله بگذار سرگشتگی‌ات راهبر کعبه وصل است گر مرد رهی نقش پی قافله بگذار حزین لاهیجی

هر عقده‌ای به عهده تدبیر ناخنی‌ست خاری برای آبله پا نگاه‌ دار حزین لاهیجی

کام طمع ز لذت دنیا نگاه‌دار امروز، پاس دولت فردا نگاه‌دار حزین لاهیجی

گردون سر کارزار دارد تا کار نگشته زار برخیز حزین لاهیجی

به چین جبهه(پیشانی) نیرزد چو گل دو روز حیات شکفته با همه بنشین و مهربان برخیز حزین لاهیجی

از عکس رخ تو، گلستان پیدا شد وز سایه تو، سرو روان پیدا شد خود جمله جهان صورت یکتایی توست از هر دو کف تو، بحر و کان پیدا شد حزین لاهیجی