اي هر سر مويت را رويي به پريشاني

اي هر سر مويت را رويي به پريشاني شاعر : اوحدي مراغه اي صد روي خراشيده موي تو به پيشاني اي هر سر مويت را رويي به...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

باز دوشم ز راه مهماني

باز دوشم ز راه مهماني شاعر : اوحدي مراغه اي به خرابي کشيد و ويراني باز دوشم ز راه مهماني تا بديدم درو به آساني...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تو ز آه من ار هراساني

تو ز آه من ار هراساني شاعر : اوحدي مراغه اي چون دلم مي‌بري به آساني؟ تو ز آه من ار هراساني که به ترکت کنيم اگر...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چه سود خاطر ما را به جانبت نگراني؟

چه سود خاطر ما را به جانبت نگراني؟ شاعر : اوحدي مراغه اي که ما ز عشق تو زار و تو عاشق دگراني چه سود خاطر ما را به...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

خوشا آن عشرت و آن کامراني

خوشا آن عشرت و آن کامراني شاعر : اوحدي مراغه اي که ما را بود از ايام جواني خوشا آن عشرت و آن کامراني غنيمت عمر...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ز تو بي‌وفا چه جوييم نشان مهرباني؟

ز تو بي‌وفا چه جوييم نشان مهرباني؟ شاعر : اوحدي مراغه اي بتو سنگدل چه گوييم حکايت نهاني؟ ز تو بي‌وفا چه جوييم نشان...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

کاکل آن پسر ز پيشاني

کاکل آن پسر ز پيشاني شاعر : اوحدي مراغه اي کرد ما را بدين پريشاني کاکل آن پسر ز پيشاني اشک چون خون و چشم چون...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

مرحبا، اي گل نورسته، که چون سرو رواني

مرحبا، اي گل نورسته، که چون سرو رواني شاعر : اوحدي مراغه اي چشم بد دور ز رويت، که شگرفي و جواني مرحبا، اي گل نورسته،...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نسيم صبح، کرم باشد آن چنان که تو داني

نسيم صبح، کرم باشد آن چنان که تو داني شاعر : اوحدي مراغه اي گذر کني ز بر من به نزد آنکه تو داني نسيم صبح، کرم باشد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

حاصل از عشقت نمي‌بينم بجز غم خوردني

حاصل از عشقت نمي‌بينم بجز غم خوردني شاعر : اوحدي مراغه اي پرورش مشکل توان کرد از چنين پروردني حاصل از عشقت نمي‌بينم...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

صبح دمي که گرد رخ زلف شکسته خم زني

صبح دمي که گرد رخ زلف شکسته خم زني شاعر : اوحدي مراغه اي چون سر زلف خويشتن کار مرا بهم زني صبح دمي که گرد رخ زلف...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

عارت آمد که دمي قصه‌ي ما گوش کني؟

عارت آمد که دمي قصه‌ي ما گوش کني؟ شاعر : اوحدي مراغه اي قصه‌ي غصه اين بي‌سر و پا گوش کني؟ عارت آمد که دمي قصه‌ي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

گر نخواهي که نظر با من درويش کني

گر نخواهي که نظر با من درويش کني شاعر : اوحدي مراغه اي اين تواني که به صد غصه دلم ريش کني گر نخواهي که نظر با من...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

از غمزه تير سازي و ز ابرو کمان کني

از غمزه تير سازي و ز ابرو کمان کني شاعر : اوحدي مراغه اي تا من چو نام بوسه برم قصد جان کني از غمزه تير سازي و ز...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

جفا بر کسي بيش ازين چون کني؟

جفا بر کسي بيش ازين چون کني؟ شاعر : اوحدي مراغه اي که هر دم به نوعي دلش خون کني جفا بر کسي بيش ازين چون کني؟ ...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

به نشاط باده چو صبح‌دم سوي بوستان گذري کني

به نشاط باده چو صبح‌دم سوي بوستان گذري کني شاعر : اوحدي مراغه اي بسر تو کين دل‌خسته را به نسيم خود خبري کني به نشاط...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

هر قصه مي‌نيوشي و در گوش ميکني

هر قصه مي‌نيوشي و در گوش ميکني شاعر : اوحدي مراغه اي پيمان ما چه شد که فراموش ميکني؟ هر قصه مي‌نيوشي و در گوش ميکني...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

حال دل شکسته را باز پديد ميکند

حال دل شکسته را باز پديد ميکند شاعر : اوحدي مراغه اي بر رخ زعفران و شم رنگ به قم که ميکني حال دل شکسته را باز پديد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

زمستان ز مستان نبيند زبوني

زمستان ز مستان نبيند زبوني شاعر : اوحدي مراغه اي و گر خود بلا بارد از ابر خوني زمستان ز مستان نبيند زبوني شراب...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تبم دادي،نميپرسي که: اي بيمار من چوني؟

تبم دادي،نميپرسي که: اي بيمار من چوني؟ شاعر : اوحدي مراغه اي دلت چونست در عشق و تو با تيمار من چوني؟ تبم دادي،نميپرسي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390