خيز تا از در ميخانه گشادي طلبيم

به ره دوست نشينيم و مرادي طلبيم خيز تا از در ميخانه گشادي طلبيم به گدايي ز در ميکده زادي طلبيم زاد راه حرم وصل نداريم مگر

دوشنبه، 10 خرداد 1389

ما ز ياران چشم ياري داشتيم

خود غلط بود آن چه ما پنداشتيم ما ز ياران چشم ياري داشتيم حاليا رفتيم و تخمي کاشتيم تا درخت دوستي برگي دهد

دوشنبه، 10 خرداد 1389

صلاح از ما چه مي‌جويي که مستان را صلا گفتيم

به دور نرگس مستت سلامت را دعا گفتيم صلاح از ما چه مي‌جويي که مستان را صلا گفتيم گرت باور بود ور نه سخن اين بود و ما گفتيم در ميخانه‌ام بگشا...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

ما درس سحر در ره ميخانه نهاديم

محصول دعا در ره جانانه نهاديم ما درس سحر در ره ميخانه نهاديم اين داغ که ما بر دل ديوانه نهاديم در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش

دوشنبه، 10 خرداد 1389

ديدار شد ميسر و بوس و کنار هم

از بخت شکر دارم و از روزگار هم ديدار شد ميسر و بوس و کنار هم جامم به دست باشد و زلف نگار هم زاهد برو که طالع اگر طالع من است

دوشنبه، 10 خرداد 1389

دردم از يار است و درمان نيز هم

دل فداي او شد و جان نيز هم دردم از يار است و درمان نيز هم يار ما اين دارد و آن نيز هم اين که مي‌گويند آن خوشتر ز حسن

دوشنبه، 10 خرداد 1389

ما بي غمان مست دل از دست داده‌ايم

همراز عشق و همنفس جام باده‌ايم ما بي غمان مست دل از دست داده‌ايم تا کار خود ز ابروي جانان گشاده‌ايم بر ما بسي کمان ملامت کشيده‌اند

دوشنبه، 10 خرداد 1389

عمريست تا به راه غمت رو نهاده‌ايم

روي و رياي خلق به يک سو نهاده‌ايم عمريست تا به راه غمت رو نهاده‌ايم در راه جام و ساقي مه رو نهاده‌ايم طاق و رواق مدرسه و قال و قيل علم

دوشنبه، 10 خرداد 1389

ما بدين در نه پي حشمت و جاه آمده‌ايم

از بد حادثه اين جا به پناه آمده‌ايم ما بدين در نه پي حشمت و جاه آمده‌ايم تا به اقليم وجود اين همه راه آمده‌ايم ره رو منزل عشقيم و ز سرحد...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

خوشتر ز عيش و صحبت و باغ و بهار چيست

خوشتر ز عيش و صحبت و باغ و بهار چيست ساقي کجاست گو سبب انتظار چيست هر وقت خوش که دست دهد مغتنم شمار کس را وقوف نيست که انجام کار چيست

دوشنبه، 10 خرداد 1389

در خرابات مغان نور خدا مي‌بينم

اين عجب بين که چه نوري ز کجا مي‌بينم در خرابات مغان نور خدا مي‌بينم خانه مي‌بيني و من خانه خدا مي‌بينم جلوه بر من مفروش اي ملک الحاج که تو...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

غم زمانه که هيچش کران نمي‌بينم

دواش جز مي چون ارغوان نمي‌بينم غم زمانه که هيچش کران نمي‌بينم چرا که مصلحت خود در آن نمي‌بينم به ترک خدمت پير مغان نخواهم گفت

دوشنبه، 10 خرداد 1389

خرم آن روز کز اين منزل ويران بروم

راحت جان طلبم و از پي جانان بروم خرم آن روز کز اين منزل ويران بروم من به بوي سر آن زلف پريشان بروم گر چه دانم که به جايي نبرد راه غريب

دوشنبه، 10 خرداد 1389

گر از اين منزل ويران به سوي خانه روم

دگر آن جا که روم عاقل و فرزانه روم گر از اين منزل ويران به سوي خانه روم نذر کردم که هم از راه به ميخانه روم زين سفر گر به سلامت به وطن بازرسم...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم

خاک مي‌بوسم و عذر قدمش مي‌خواهم آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم بنده معتقد و چاکر دولتخواهم من نه آنم که ز جور تو بنالم حاشا

دوشنبه، 10 خرداد 1389

گرم از دست برخيزد که با دلدار بنشينم

ز جام وصل مي‌نوشم ز باغ عيش گل چينم گرم از دست برخيزد که با دلدار بنشينم لبم بر لب نه اي ساقي و بستان جان شيرينم شراب تلخ صوفي سوز بنيادم...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

روزگاري شد که در ميخانه خدمت مي‌کنم

در لباس فقر کار اهل دولت مي‌کنم روزگاري شد که در ميخانه خدمت مي‌کنم در کمينم و انتظار وقت فرصت مي‌کنم تا کي اندر دام وصل آرم تذروي خوش خرام...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

اگر چه عرض هنر پيش يار بي‌ادبيست

اگر چه عرض هنر پيش يار بي‌ادبيست زبان خموش وليکن دهان پر از عربيست پري نهفته رخ و ديو در کرشمه حسن بسوخت ديده ز حيرت که اين...

دوشنبه، 10 خرداد 1389

من ترک عشق شاهد و ساغر نمي‌کنم

صد بار توبه کردم و ديگر نمي‌کنم من ترک عشق شاهد و ساغر نمي‌کنم با خاک کوي دوست برابر نمي‌کنم باغ بهشت و سايه طوبي و قصر و حور

دوشنبه، 10 خرداد 1389

به مژگان سيه کردي هزاران رخنه در دينم

بيا کز چشم بيمارت هزاران درد برچينم به مژگان سيه کردي هزاران رخنه در دينم مرا روزي مباد آن دم که بي ياد تو بنشينم الا اي همنشين دل که يارانت...

دوشنبه، 10 خرداد 1389