یک نیستان غریبی

ستم بود و آتش، ستم بود و خنجر ستم بود و قنداقه‌ی سرخ اصغر ستم بود و غربت، ستم بود و ناله ستم بود و فردای دلگیر خواهر

پنجشنبه، 9 دی 1395

یاحسین

دنیا در خون نشست تا دید او را از بس که شکستند دل بانو را هفتاد و دوبار عشق زانو زد و بعد با خون خدا نوشته شد عاشورا

پنجشنبه، 9 دی 1395

هلال زینب

چه نیکو می‌درخشی ای هلالم هلال لاله روی با کمالم چرا کردی غروب از پیش چشمم مه عرش آشیان ذوالجلالم

پنجشنبه، 9 دی 1395

هنوز مردانی هستند

آمده‌ام که شعر بگویم اجازه بده کلماتم در غربتت بمیرند اجازه بده کلماتم قیام کنند به حرمت نامت

پنجشنبه، 9 دی 1395

هفتمین فصل غزل

هفت وادی، زیر گام عشق بر پایان رسید هشتمین نوبت به دست قلّه پیمایان رسید هشت نوبت، دور گردون فصل سرخ آغاز کرد آسمان، آغوش، بر اهل شهادت باز کرد

پنجشنبه، 9 دی 1395

هفتاد و دو...

هفتاد و دو حرف، جمله‌ای ساخته‌اند هفتاد و دو را، به عشق پرداخته‌اند هفتاد و دو دست، رایت قرآن را بر قله‌ی روزگار افراخته‌اند

پنجشنبه، 9 دی 1395

هفتاد دو خط اشک

ای شده تاریخ عزادار تو وسعت جغرافی ایثار تو من نه فقط مرثیه ساز توام شاعر « هفتاد و دو» راز توام

پنجشنبه، 9 دی 1395

هفت خوان آسمان

سحر به خواب دیده بودم از میان آسمان به خاک می‌کشاندنم فرشتگان آسمان غروب‌تر ز دوردست آن طرف‌تر از افق به گوش می‌رسید زنگ کاروان آسمان

پنجشنبه، 9 دی 1395

هزار دانۀ تسبيح دوستت دارم

درست در سحر تازه‌ات پیاده شدم کنار رنج بی‌اندازه‌ات پیاده شدم چه آسمان قشنگی و دوستت دارم منم و سینه‌ی تنگی و دوستت دارم

پنجشنبه، 9 دی 1395

هرگز

هر غروب نامت که می‌وزد به دریا می‌اندیشم و هیچ قایق شکسته‌ای در ساحل تداعی نمی‌شود،

پنجشنبه، 9 دی 1395

های های گریه

هوای های های گریه دارم به دل چو نی نوای گریه دارم کنار چاهم، دور از تو هر شب پریشانم هوای گریه دارم

پنجشنبه، 9 دی 1395

و عاشورا...

تقویم روی ثانیه‌های شوم، می‌چرخد و هوای خطر دارد یک کاروان پر از رُزو آویشن، این روزها خیال سفر دارد تقویم از هزاره‌ی درد و داغ، تقویم از کتیبه...

پنجشنبه، 9 دی 1395

ورق پاره‌های قرآن

به شکل گیسوی زینب دلی پریشان داشت نشسته بود و سری در خم گریبان داشت بلند مثل سپیدار ناگهان رویید در آن دیار،که رگبار تیغ و طوفان داشت

پنجشنبه، 9 دی 1395

نی در نوا

گیسو بریده آب، سرت را گریسته شعله به شعله، چشم ترت را گریسته نی در نوای خشک گلو ایستاده است حلقوم سرخ شعله‌ورت را گریسته

پنجشنبه، 9 دی 1395

نی نامه

خورشید، واژه واژه عطش، بغض پاره را تکرار می‌کنم کلماتی دوباره را تکرار می‌کنم که درین دور عاشقی نوبت رسیده باز، غمی بی‌کناره را

پنجشنبه، 9 دی 1395

نماز ره عشق

شعری به نام (نماز ره عشق) و شعر دیگری به نام (باز به نام خدا،) از سید شهاب‌الدین موسوی شاعر گرانقدر را در این مطلب راسخون اشاره خواهیم کرد.

پنجشنبه، 9 دی 1395

نفس...

نفس از حنجره‌ی باد گریزان شده بود خاک، چون آتش افروخته سوزان شده بود نیزه بود آنچه که با رقص به بالا می‌رفت

پنجشنبه، 9 دی 1395

نماز آخر

شعر نماز (نماز آخر ) و شعر دیگری(آمدی مثل موج های بزرگ) از نسرین قربانی شاعر گرانقدر را در این مطلب راسخون زمزمه می کنیم .

پنجشنبه، 9 دی 1395

نفس نسیم

هر نفس گویا نسیمی تازه از در می‌وزد در هوا کسیت باد این گونه پر پر می‌وزد نه، بهار این باغ را این عطر را هرگز نداشت

پنجشنبه، 9 دی 1395

نشانی از آتش

ای آسمانیان که زمین در شما گم است دنیا نشسته تا که تماشایتان کند این تیرها که قلب شمارا نشان گرفت شاید تمام قصه‌ی خون را بیان کند

پنجشنبه، 9 دی 1395