در سر و سراي خود نگذاشتم الاالله

در سر و سراي خود نگذاشتم الاالله شاعر : اوحدي مراغه اي وندر دل وراي خود نگذاشتم الاالله در سر و سراي خود نگذاشتم...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي روشن از رخ تو زمين و زمان همه

اي روشن از رخ تو زمين و زمان همه شاعر : اوحدي مراغه اي تاريک بي‌تو چشم همين و همان همه اي روشن از رخ تو زمين و زمان...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

بر در مي‌خانه اين غلغل و آن طنطنه

بر در مي‌خانه اين غلغل و آن طنطنه شاعر : اوحدي مراغه اي چيست؟ بياور چراغ، پيش نه آتش‌زنه بر در مي‌خانه اين غلغل...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

پديد نيست اسيران عشق را خانه

پديد نيست اسيران عشق را خانه شاعر : اوحدي مراغه اي کجاست بند؟ که صحرا گرفت ديوانه پديد نيست اسيران عشق را خانه ...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

سر در کف پايت نهم، اي يار يگانه

سر در کف پايت نهم، اي يار يگانه شاعر : اوحدي مراغه اي روزي که درآيي ز درم مست شبانه سر در کف پايت نهم، اي يار يگانه...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

گرد مغان گرد و بادهاي مغانه

گرد مغان گرد و بادهاي مغانه شاعر : اوحدي مراغه اي تا به کجا مي‌رسد حديث زمانه؟ گرد مغان گرد و بادهاي مغانه هر...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

بسيار دشمنست مرا و تو دوست نه

بسيار دشمنست مرا و تو دوست نه شاعر : اوحدي مراغه اي با دوستان خويشتن اينها نکوست؟ نه بسيار دشمنست مرا و تو دوست...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي در غم عشقت مرا انديشه‌ي بهبود نه

اي در غم عشقت مرا انديشه‌ي بهبود نه شاعر : اوحدي مراغه اي کردم زيان در عشق تو صد گنج و ديگر سود نه اي در غم عشقت...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي شهر شگرفان را غير از تو اميري نه

اي شهر شگرفان را غير از تو اميري نه شاعر : اوحدي مراغه اي بي‌ياد تو در عالم ذهني و ضميري نه اي شهر شگرفان را غير...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

آن دل که مرا بود و توي ديده سلبوه

آن دل که مرا بود و توي ديده سلبوه شاعر : اوحدي مراغه اي و آن تن که کشيدي به کمنمدش جذبوه آن دل که مرا بود و توي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

خانه‌ي صبر مرا باز برانداخته‌اي

خانه‌ي صبر مرا باز برانداخته‌اي شاعر : اوحدي مراغه اي تا چه کردم که مرا از نظر انداخته‌اي؟ خانه‌ي صبر مرا باز برانداخته‌اي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

ثوابست پرسيدن خسته‌اي

ثوابست پرسيدن خسته‌اي شاعر : اوحدي مراغه اي که دور افتد از وصل پيوسته‌اي ثوابست پرسيدن خسته‌اي بسازند با پاي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

يارب! تو دوش با که به شادي نشسته‌اي؟

يارب! تو دوش با که به شادي نشسته‌اي؟ شاعر : اوحدي مراغه اي کامروز بي‌غم از در ما باز جسته‌اي يارب! تو دوش با که...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

با دگري بر غم من عقد وصال بسته‌اي

با دگري بر غم من عقد وصال بسته‌اي شاعر : اوحدي مراغه اي ورنه به روي من چرا در همه سال بسته‌اي؟ با دگري بر غم من...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

بر گل از عنبر کمندي بسته‌اي

بر گل از عنبر کمندي بسته‌اي شاعر : اوحدي مراغه اي گرد ماه از مشک بندي بسته‌اي بر گل از عنبر کمندي بسته‌اي شکرش...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي که تير بي‌وفايي در کمان پيوسته‌اي

اي که تير بي‌وفايي در کمان پيوسته‌اي شاعر : اوحدي مراغه اي بار ديگر چيست کندر ديگران پيوسته‌اي؟ اي که تير بي‌وفايي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

گويي مگر ز بستن خوابش نبشته‌اي

گويي مگر ز بستن خوابش نبشته‌اي شاعر : اوحدي مراغه اي آن خط عنبرين که چو آبش نبشته‌اي گويي مگر ز بستن خوابش نبشته‌اي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

باز به رسم سرکشان راه جفا گرفته‌اي

باز به رسم سرکشان راه جفا گرفته‌اي شاعر : اوحدي مراغه اي تيغ ستم کشيده‌اي، ترک وفا گرفته‌اي باز به رسم سرکشان راه...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

من که باشم؟ در زيان افتاده‌اي

من که باشم؟ در زيان افتاده‌اي شاعر : اوحدي مراغه اي از هوي اندر هوان افتاده‌اي من که باشم؟ در زيان افتاده‌اي ...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

باز به تنها چنين عزم کجا کرده‌اي؟

باز به تنها چنين عزم کجا کرده‌اي؟ شاعر : اوحدي مراغه اي وعده‌ي وصل که بود اينکه وفا کرده‌اي؟ باز به تنها چنين عزم...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390