تا کي دل خسته در گمان بندم

جرمي که کنم بر اين و آن بندم تا کي دل خسته در گمان بندم بر گردش چرخ و بر زمان بندم بدها که ز من همي رسد بر من گر آب در اصل خاکدان بندم...

چهارشنبه، 31 تير 1388

چو عزم کاري کردم مرا که دارد باز؟

رسد به فرجام آن کار کش کنم آغاز چو عزم کاري کردم مرا که دارد باز؟ دري که چرخ ببندد کنم به دانش باز شبي که آز برآرد کنم به همت روز وگر بدارم،...

چهارشنبه، 31 تير 1388

دوال رحلت چون بر زدم به کوس سفر

جز از ستاره نديدم بر آسمان لشکر دوال رحلت چون بر زدم به کوس سفر چو بندگان ز مجره سپهر بسته کمر چو حاجبان زمي از شب سياه پوشيده چو دو فريشته‌ام...

چهارشنبه، 31 تير 1388

دلم ز انده بي‌حد همي نياسايد

تنم ز رنج فراوان همي بفرسايد دلم ز انده بي‌حد همي نياسايد ز ديدگانم باران غم فرود آيد بخار حسرت چون بر شود ز دل به سرم ازين پس ايچ غمي...

چهارشنبه، 31 تير 1388

چو مردمان شب ديرنده عزم خواب کنند

همه خزانه‌ي اسرار من خراب کنند چو مردمان شب ديرنده عزم خواب کنند چو ماه و مهر سر و روي در نقاب کنند نقاب شرم چو لاله ز روي بردارند چو تيره...

چهارشنبه، 31 تير 1388

چو سوده دوده به روي هوا برافشانند

فروغ آتش روشن ز دود بنشانند چو سوده دوده به روي هوا برافشانند که چشم‌هاي جهان را همه بخسبانند سپهر گردان آن چشم‌ها گشايد باز زند ستامي...

چهارشنبه، 31 تير 1388

احوال جهان بادگير، باد!

وين قصه ز من يادگير ياد احوال جهان بادگير، باد! کردار همه باژگونه باد چون طبع جهان باژگونه بود وز خاري باشد گشاده خاد از روي عزيزي است...

چهارشنبه، 31 تير 1388

نشنود دل اگر بوم خاموش

نکند سود اگر کنم فرياد نشنود دل اگر بوم خاموش هر يک اندر همه هنر استاد، گرچه اسلاف من بزرگانند نه چو خاکسترم کز آتش زاد نسبت از خويشتن...

چهارشنبه، 31 تير 1388

چون مني را فلک بيازارد

خردش بي‌خرد نينگارد؟ چون مني را فلک بيازارد گرچه بر من چو ابر غم بارد هر زماني چو ريگ تشنه‌ترم بر دل من چو مار بگمارد چون بيفسايدم چو...

چهارشنبه، 31 تير 1388

اين عقل در يقين زمانه گمان نداشت

کز عقل راز خويش زمانه نهان نداشت اين عقل در يقين زمانه گمان نداشت چون بنگرم عجايب گيتي کران نداشت در گيتي‌اي شگفت کران داشت هرچه داشت ملکي...

چهارشنبه، 31 تير 1388

امروز هيچ خلق چو من نيست

جز رنج ازين نحيف بدن نيست امروز هيچ خلق چو من نيست در باغ، شاخ و برگ و سمن نيست لرزان تر و ضعيف‌تر از من اشکم جز از عقيق يمن نيست انگشتري...

چهارشنبه، 31 تير 1388

مو احوالم خرابه گر تو جويي

جگر بندم کبابه گر تو جويي مو احوالم خرابه گر تو جويي قيامت هم حسابه گر تو جويي ته که رفتي و يار نو گرفتي تير عشقت بجانم روته‌تر بي زخور...

سه‌شنبه، 30 تير 1388

هزاران غم بدل اندوته ديرم

هزار آتش بجان افروته ديرم هزاران غم بدل اندوته ديرم هزاران مدعي را سوته ديرم بيک آه سحر کز دل برآرم واته گلخن به چشمم گلشن آيو بيته گلشن...

سه‌شنبه، 30 تير 1388

الهي دل بلا بي دل بلا بي

گنه چشمان کره دل مبتلا بي الهي دل بلا بي دل بلا بي چه داند دل که خوبان در کجابي اگر چشمان نکردي ديده باني سخنها واکريم غم وانمائيم بيا...

سه‌شنبه، 30 تير 1388

بمو واجي صبوري کن صبوري

صبوري طرفه خاکي بر سرم کرد بمو واجي صبوري کن صبوري غريبي و اسيري و غم يار سه درد آمو بجانم هر سه يکبار غم يار و غم يار و غم يار غريبي...

سه‌شنبه، 30 تير 1388

بيک ناله بسوجم هر دو عالم

که از سوز جگر خنياگرستم بيک ناله بسوجم هر دو عالم همه خار و خسک در بسترستم ببالينم همه الماس سوده چو ممن در ميان کافرستم مثال کافرم در...

سه‌شنبه، 30 تير 1388

بگرفت به چنگ چنگ و بنشست

بنواخت به شست چنگ را شست بگرفت به چنگ چنگ و بنشست کان موضع آن بت نواييست فرخار بزرگ و نيک جاييست نه گندم و جو فرو خستي نه کفشگري که دوختستي...

سه‌شنبه، 30 تير 1388

اي بلبل خوش آوا، آوا ده

اي ساقي ، آن قدح باما ده اي بلبل خوش آوا، آوا ده طبعم گرفت نيز گراني جواني گسست و چيره زباني بي صد هزار مردم تنهايي با صد هزار مردم تنهايي...

سه‌شنبه، 30 تير 1388

جامه پر صورت دهر، اي جوان

چرک شدوشد به کف گازران جامه پر صورت دهر، اي جوان منتظرم تا چه برآيد ز آب؟ رنگ همه خام وچنان پيچ و تاب مرگ فشردش همه در زير غن لقمه‌اي...

سه‌شنبه، 30 تير 1388

تا سمو سر برآوريد از دشت

گشت زنگار گون همه لب کشت تا سمو سر برآوريد از دشت تا پزند از سمو طعامک چاشت هر يکي کاردي ز خوان برداشت عشق شد در جهان فيار مرا نيست فکري...

سه‌شنبه، 30 تير 1388