گر حمایت متّصل با زیر دستانت نبود از زبر دستان نمی‌یابی حمایت، متّصل استاد شهریار

گاهی از عمر دمی هم به بهای عمریست گر دل آن دم به غنیمت شمرد دریابد استاد شهریار

ذوق‌ها گر متّحد، کار جهانی لنگ بود زان به هر کس داده فطرت، رغبت کاری جدا استاد شهریار

پرده بِدَرد جمال عدل، که دائم ماه نماند به زیرِ اَبر و درآید استاد شهریار

جز اسلام از تو نپذیرند، این معنی مُسلّم دان که حسن عاقبت را جز مسلمان در نخواهد برد استاد شهریار

خندق جنگ و جهاد است، بیا رَخش شهادت به شهامت به جهانیم و بجوییم خدا را استاد شهریار

دل خودبین به جز اندیشه نزدیکش نیست تا خدا بین نشوی، دل نشود دور اندیش استاد شهریار

مکتب اول، که پی‌ریزی کند اخلاق و آداب خود در آغوش است و در رفتار و در گفتار مادر استاد شهریار

جز کودک یتیم چه داند که در جهان بی‌مادری چه فاجعه‌ای رقّت‌آور است استاد شهریار

حقّ مظلوم ادا گر نکنی خود به وفا مطمئن باش که ظالم به جفا می‌گیرد! استاد شهریار