مدینه چون تو دلداری ندیده دل یاران به سویت پر کشیده به مشکین سر زلف تو سوگند ندارد مادری همچون تو فرزند

کرامت بنده ات، عبد تو احسان کریم اهل بیتی ای حسن جان به محراب دو ابروی کمانت نیایش می کند هفت آسمانت

ای ولایتت طاعت و روزه و نماز ما ای به درگه تو روی راز ما نیاز ما از ولادت تو زنده شد قیام ما بر تو و علی و فاطمه سلام ما

ای به عالمی مقتدا حسن ای چراغ حُسن خدا حسن امید قلب علی یا حسن دل از تو شد منجلی یا حسن

شیعه چشم دل وا کن و مظهر خدا ببین در مه خدا ماه پیغمبر خدا ببین جلوه گر شده جمال ذات کبریا خنده می زند به روی ختم الانبیا

شیعه چشم دل وا کن و مظهر خدا ببین در مه خدا ماه پیغمبر خدا ببین جلوه گر شده جمال ذات کبریا خنده می زند به روی ختم الانبیا

ماه روزه و ماه ذکر و دعا مبارک است شد ولادت حضرت مجتبی مبارک است ای رخت چراغ انجمن خوش آمدی نور دیده ی ابوالحسن خوش آمدی

گدای نور سیمای تو مهتاب به مهرت صد چو خورشید است بی تاب فدایت ای که پور مرتضائی تو سبط اکبری و مجتبایی

تو تمام جود و عنایتی تو چراغ راه هدایتی بهشت دل باغ آباد توست که موسم عید میلاد توست

جنّت نشانی از حرم توست یا حسن فردوس سائل کرم توست یا حسن تنها نه آسمان و زمین عالم وجود در زیر سایۀ علم توست یا حسن