بر روی دست فاطمه قرآن حیدری آقای من! چقدر شبیه پیمبری زیبایی از بهشت جمال تو گشته سبز نامت بود حسن ولی از حُسن برتری

شمع محفل احمدی حسن سیدی حسن سیدی حسن چراغ و چشم رسول خدا تمام خلقت به خاکت فدا

ماه رمضان اگر جهان آرا شد تابان قمری ز دامن زهرا شد چون ماه خدا دو نیمه گردید در آن سیمای امام مجتبی پیدا شد

گویند که گرد مه زمین می گردد دور فلک و عرش برین می گردد خورشید جمال مجتبی را دیده است حیران شده است و این چنین می گردد

نوری ز حریم مرتضی آمده است با حلم و وقار مصطفی آمده است فرمان اجابت دعا در این ماه از یُمن قدوم مجتبی آمده است

سرشار شمیم اهل بیت آمده است شادی به حریم اهل بیت آمده است جوشان شده است چشمه فیض خدای میلاد کریم اهل بیت آمده است

تا حُسن، به ذهن شعر من می آید در خاطره ام نام حسن می آید این عطر محمدی ست کز خانه یاس تا کوچه گل های چمن می آید

میلاد حسن (ع) خسرو دین است امشب شادی و سرور مؤمنین است امشب از یمن قدوم مجتبی علیه السلام طاعت ما مقبول خداوند مبین است امشب

در خانه دل چراغ امید آمد چون آیینه از دیار خورشید آمد اینک که ز مقدمش دل باغ شکفت ای غنچه! تبسمت چه شد؟ عید آمد!

این مژده به گوش از سماء می آید از پرده برون وجه خدا می آید تبریک به زهرا و علی باید گفت زیرا که امام مجتبی می آید