تشنگى از نگاهتان پیداست  جگرت بى شکیب مى سوزد  جگر پاره پاره ات پیشِ  عده اى نانجیب مى سوزد  شهادت امام جواد علیه السلام تسلیت باد

افتاده ام به کنج همین حجره ی غریب  درگیر پای کوبی زنهای نانجیب  پا می کشم به خاک و جوابی نمی رسد  با آب آب گفتنم آبی نمی رسد  شهادت امام...

چه کرده ای که شدی تو جواد آل الله  خوش آنکه دل به ولای تو مبتلا دارد  مدد رسان تو بر این بینوای دلخسته  که در میان دو عالم فقط تو را دارد ...

تا که حرف از کاظمین و مرقد تو می‌شود  جان تو بَدجور دلتنگ هوایت می‌شوم  چشم را می‌بَندم و همراه کفترهای طوس  زائر بارانی صحن و سرایت می‌شوم ...

با دلی پرغم سیه پوش عزایت می‌شوم  آستان بوس حریم باصفایت می‌شوم  از دعای حضرت زهرا (س) و لطف بی حَدش  باز هم مهمان بَزم روضه هایت می‌شوم ...

شد عطش غالب و از تو جگری باقی نیست  بدنت آب شد از تو اثری باقی نیست  هی نفس می زدی و تشنه زمین می خوردی  از تو ای جان رضا، بال و پری باقی...

دشمنانت یک طرف، آن آشنا از یک طرف بی وفایی یک طرف، زهر جفا از یک طرف کل عالم خون بگرید در عزای تو کم است ارضیان از یک طرف، اهل سما از یک طرف ...

بین حجره غریبم، همسرم قاتلم شد از جفا لحظه لحظه، پاره پاره دلم شد همچو مادر جوانم، شکوه از کینه دارم ز آتش زهر کینه، شعله از سینه دارم شهادت...

ای علیِ اکبر سلطان علی موسی الرضا می‌زدی در حجره‌ی در بسته از چه دست و پا جسم پاکت روی بام خانه ‌از چه جا گرفت شرح غم‌های تو در روی زمین بالا...

با اینکه جوانم شده ام پیر زمانه این عالم فانی دنی جز قفسی نیست هادی بشنو ناله ام و پیش پدر آی جر دیدن روی تو پدر را هوسی نیست شهادت امام...