من ابن رضا هستم و همچون پدر خویش مسموم شدم حال مرا دادرسی نیست دارم چو پدر فاصله از شهر مدینه در غربت بغداد برم هیچ کسی نیست شهادت امام جواد...

می سوزم و می‌سازم و فریادرسی نیست تا رفتن جان از تن من جز نفسی نیست دادست مرا همسر من زهر هلاهل جز خون دل و درد، مرا هم نفسی نیست شهادت امام...

غریب خراسان سر تو سلامت جوانمرگ تو اکبر این زمان است بمیرم که نعش جواد عزیزت بیفتاده در کوچه بی سایبان است شهادت امام جواد علیه السلام تسلیت...

نهم ماه ما از سپهر امامت شده کم فروغ وغروبش عیان است به سوی مدینه ز دل ناله دارد بیا ای علی عمر من در خزان است شهادت امام جواد علیه السلام...

دم آخرین امامی جوان است امامی که نالان ز جور زمان است جوان است ولیکن ز سختی ایام شده موسپید و قد او کمان است شهادت امام جواد علیه السلام...

هلهله می‌کنند هی دور تو قوم شیطان ناله های تو گم شد بین رقص کنیزان ارثیه هست شهادت با لب خشک و عطشان که رسیده به تو از جد و بابا رضا جان ...

روضه های تو دارد رنگ و بوی غریبی می‌رسد بر مشامم عطر و بوی عجیبی کنج حجره گرفتی زانویت را در آغوش آتش زهر نگردید در درون تو خاموش شهادت امام...

صدایم در نمی آید ز سوز زهر و بی آبی نباشد جوهری دیگر به مادر گفتنم بابا ز ظلم همسرِ بی مهربانم، لحظه ای بنگر میان حجره ی دربسته، دست و پا...

غربت هیچ کسی مثل تو مولا نشود مرهم زخم دلت؛ زخم زبانها نشود جگرت سوخته از زهر و دلم می سوزد جگر سوخته با خنده مداوا نشود شهادت امام جواد...

ای لاله ی پاکِ ولایت زیباترین شعرِ شهادت جان داده ای در کنجِ غربت از کینه و بغضِ عداوت! شهادت امام جواد علیه السلام تسلیت باد